اثربخشی مداخلات روانشناختی مثبت نگر بر رشد پس از آسیب و دیسترس روانشناختی بهبود یافتگان از کووید 19

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای گروه روانشناسی سلامت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه روانشناسی واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

اورژانس بهداشت جهانی به دنبال کووید 19 تاثیرات متعددی بر جوامع داشته است. هــدف پژوهــش حاضــر، تعیین اثربخشــی مداخلات روانشناختی مثبت نگر بر رشد پس از آسیب و دیسترس روانشناختی بهبود یافتگان کووید 19 است.طــرح مطالعه نیمــه آزمایشــی از نــوع پیش آزمــون-پس آزمــون بــا گــروه کنتــرل و پیگیری 2 ماهه بــود. جامعــه آمــاری پژوهــش شامل بهبود یافتگان 25 تا 55 ساله شهر تهران است که 4 تا 8 هفته از ترخیص آنها گذشته و علایم افسردگی، اضطراب و استرس متوسط (براساس DASS-21 ) داشتند . با روش نمونه گیـری هدفمنـد 30نفرانتخاب و بـه شـیوه تصادفـی بـه دو گـروه آزمایـش(15 نفر) و گواه( 15 نفر)گمـارده شـدند. گـروه آزمایـش 8 جلسه 60 دقیقه ای مداخلات روانشناختی مثبتنگـر (فردی و آنلاین ) دریافت نمود . ابـزار پژوهش پرسشنامه های رشد پس از آسیب تدسچی و کالهون (1996) و دیسترس روانشناختی 21DASS_ بود: تحلیل داده ها با آزمون تحلیل کواریانس نشان داد مداخلات روانشناختی مثبت نگر بر افزایش رشد پس از آسیب و کاهش دیسترس روانشناختی موثر است و بین گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنا داری وجود دارد( 001/0P<).مداخلات مثبت نگر در افزایش تمام مولفه های رشد پس از آسیب و کاهش دیسترس روانشناختی پس از بیماری افراد موثر است و بکارگیری این مدل، می تواند در بازتوانی روانشناختی بهبود یافتگان مفید باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Positive Psychological Interventions on posttraumatic Growth and Psychological Distress of recovered from Covid 19

نویسندگان [English]

  • zahra malekpour golsefidi 1
  • farnaz Keshavarzi Arshadi 2
  • Suzan Emamipour 2
1 PhD Student in Health Psychology, Department of Psychology Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Associate Professor, Department of Psychology Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

The World Health Emergency, following Quid 19, has had a number of impacts on communities. The aim of the present study was to determine the effectiveness of positive psychological interventions on post-traumatic growth and psychological distress. The study design was a quasi-experimental type of pre-test-post-test with a control and follow-up group for 2 months. The statistical population of the study includes patients aged 25 to 55 years in Tehran who had 4 to 8 weeks of discharge and had symptoms of depression, anxiety and moderate stress (based on DASS-21 scores). By purposive sampling method, 30 people were selected and randomly assigned to two groups of experimental (15 people) and control (15 people). The experimental group received 8 sessions of 60 minutes of positive psychological interventions (individual and online). The research tools were Teschchi and Calhoun posttraumatic Growth Inventory (1996) and DASS_21 Psychological Distress. The results of data analysis through MANCOVA method showed that positive psychological interventions are effective in increasing posttraumatic Growth and reducing psychological distress and there is a significant difference between the experimental and control groups (P <0.001). Positive interventions are effective in increasing all components of posttraumatic Growth and reducing psychological distress after illness and the use of this model can be useful in psychological rehabilitation of the recovered

کلیدواژه‌ها [English]

  • Positive Psychological Interventions
  • posttraumatic Growth
  • Psychological Distress
  • Recovered from Covid 19