مقایسه اثربخشی روان‌درمانی پویشی کوتاه‌مدت و درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر کاهش احساس تنهایی هیجانی افراد مبتلا به آسم دارای طرحواره محرومیت هیجانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران.

10.22034/jmpr.2024.64264.6503

چکیده

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی روان‌درمانی پویشی کوتاه مدت و درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر کاهش احساس تنهایی هیجانی افراد مبتلا به آسم دارای محرومیت هیجانی بود که در راستای دو تحقیق پیشین پژوهشگر بر روی بیماران آسمیک صورت گرفت. روش پژوهش شبه آزمایشی از نوع طرح گسترش یافته پیش‌آزمون – پس‌آزمون چندگروهی بود. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به آسم دارای طرحواره محرومیت هیجانی است. نمونه شامل 45 نفر از افراد مبتلا به بیماری آسم دارای محرومیت هیجانی است که به صورت هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی ساده در 3 گروه روان‌درمانی پویشی کوتاه مدت، گروه درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی و گروه کنترل گمارده شدند. جهت گردآوری اطلاعات از پرسشنامه طرحواره محرومیت هیجانی (یانگ، 1991) و احساس تنهایی (راسل و همکاران،1980) استفاده شد. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روان‌درمانی پویشی کوتاه‏‌مدت و درمان مبتنی بر ذهنی‌‏سازی بر احساس تنهایی هیجانی افراد مبتلا به آسم تأثیر معناداری داشت (0/77=F=70/315, η2). همچنین تأثیر درمان مبتنی بر ذهنی‌‏سازی نسبت به روان‌درمانی پویشی کوتاه‌‏مدت در کاهش احساس تنهایی هیجانی افراد مبتلا به آسم بیشتر بود (0/05>p). می‌‏توان از روان‌درمانی پویشی کوتاه مدت و درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی در کاهش احساس تنهایی هیجانی افراد مبتلا به آسم دارای طرحواره محرومیت هیجانی بهره برد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Comparison of the Effectiveness of Short-Term Dynamic Psychotherapy and Mentalization-Based Therapy on Reducing the Feeling of Emotional loneliness in people with Asthma with Emotional Deprivation Schema

نویسندگان [English]

  • Maryam Mohammadi Mansour 1
  • Shahram Mami 2
  • Vahid Ahmadi 2
1 PhD student, Department of General Psychology, Faculty of Humanities, Ilam Branch, Islamic Azad University, Ilam, Iran.
2 Assistant Professor, Department of General Psychology, Faculty of Humanities, Ilam Branch, Islamic Azad University, Ilam, Iran.
چکیده [English]

The aim of the present study was to compare the effectiveness of short-term dynamic psychotherapy and mentalization-based therapy on reducing emotional loneliness in individuals with asthma who have emotional deprivation. This research was conducted in line with two previous studies by the researcher on asthmatic patients. The research method was a quasi-experimental design of an expanded pre-test and post-test with multiple groups. The statistical population included all individuals with asthma who have emotional deprivation schemas. The sample consisted of 45 asthmatic individuals with emotional deprivation, selected purposefully and then randomly assigned to three groups: short-term dynamic psychotherapy, mentalization-based therapy, and a control group. Data were collected using the Emotional Deprivation Schema Questionnaire (Yang, 1991) and the Loneliness Scale (Russell et al., 1980). The data were analyzed using one-way analysis of covariance. Both short-term dynamic psychotherapy and mentalization-based therapy had a significant effect on emotional loneliness in individuals with asthma (F(2, 70) =315.70, p<0.05). Furthermore, the effect of mentalization-based therapy was greater than that of short-term dynamic psychotherapy in reducing emotional loneliness in individuals with asthma (p<0.05). Short-term dynamic psychotherapy and mentalization-based therapy can be utilized to reduce emotional loneliness in individuals with asthma who have emotional deprivation schemas.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Short-Term Dynamic Psychotherapy
  • Mentalization
  • Emotional Loneliness
  • Emotional Deprivation Schema
  • Asthma