دانشگاه تبریزفصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی2322-33403920080420The Relation of Life Satisfaction, Problem Solving Style and Religious Believes with General Healthرابطة رضایت از زندگی، سبک مسأله گشایی و نگرش مذهبی با سلامت روانی1194344FAعباسبخشی پوراستادیار روانشناسی دانشگاه تبریزJournal Article20151228Objectives: The purpose of this study was to examine the relationship between life satisfaction, problem-solving style, and religious attitude with mental health. This study is a cross- sectional study.
Method: In this study, 85 students of Tehran University as a sample were selected. The subjects completed Temporal Satisfaction with Life Scale, Problem-Solving Style Questionnaire, Religious Attitude Questionnaire, and General Heath Questionnaire-28 Items. Students completed the 4 questionnaires too. The gathered data is analyzed by multivariate Analysis of variance (MANOVA), and multiple regression, stepwise.
Results: The normal students were better than the patients on very 3 variables, that is life satisfaction, problem-solving style, and religious attitude (p<0.05). Problem-solving style, especially helplessness scale was the best predictive variable for mental health status (p <0/001).
Conclusion: Problem-solving style, life satisfaction, and religious attitude modify the life stressors of college students.هدف پژوهش حاضر بررسی رابطة میان رضایت از زندگی، سبک مسألهگشایی و نگرش مذهبی با سلامت روانی میباشد. برای این منظور از میان مراجعهکنندگان به مرکز مشاوره دانشگاه تهران دانشجویانی که از سوی روانپزشک تشخیص اختلالات اضطرابی و یا خلقی دریافت داشتند به روش نمونهگیری در دسترس 85 نفر انتخاب و چهار پرسشنامه رضایت زمانی از زندگی، سبک مسألهگشایی، نگرش مذهبی و سلامتی عمومی -28 گویهای را تکمیل کردند. نمونه سالم نیز از دانشجویان دانشگاه تهران با روش همتاسازی انتخاب و چهار پرسشنامه را تکمیل نمودند. دادههای حاصله از طریق تحلیل واریانس چند متغیره (MANOVA) و رگرسیون چندگانه با روش گام به گام مورد تحلیل قرار گرفت.
دانشجویان سالم در مقایسه با دانشجویان بیمار از رضایت بالاتر نسبت به زندگی (01/0P<)، سبک مقابلهای انطباقیتر (01/0P<) و نگرشهای مذهبی قویتر (05/0P<) برخوردارند. دانشجویان دختر از رضایت بالاتر نسبت به زندگی و گرایشات مذهبی قویتر برخوردارند (01/0P<). دانشجویان دختر و پسر بیمار در مقایسه با دانشجویان سالم زودتر احساس درماندگی میکنند، از زندگی ناراضیتر هستند و گرایشات مذهبی ضعیفتری دارند (01/0P<). سبک مسألهگشایی بهویژه مقیاس درماندگی ، بالاترین قدرت پیشبینی سلامت روانی روانی را دارند (01/0P<). نتیجه اینکهسبک مسألهگشایی، رضایت از زندگی و نگرش مذهبی در تعدیل و تضعیف استرس زندگی دانشجویی تاثیر معنیدار میگذارند.https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4344_540b2c62c46f2da3ac384f4030e75d74.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی2322-33403920080420The Role of Sensory Handicap in Attachment Styles and Children Behavioral Problemsنقش نقصهای حسی در سبکهای دلبستگی و مشکلات رفتاری کودکان21464345FAزینبخانجانیاستادیار گروه روانشناسی دانشگاه تبریزJournal Article20151228The present research investigates the effect sensory handicaps including blindness, deafness on kind of attachment (attachment secure/ insecure) and attachment styles (secure, ambivalence, avoidance, disorganize/ disorientate). The effect is shown on behavioral problems of blind and deaf children in comparison with abnormal children (relation ship) between kind of attachment with behavioral problems in three groups of children include blind, deaf and abnormal children. Samples include 84 perfect blind, deaf children and abnormal children with age group between 6-7 years old and of both genders.
Tools of the research were: separation anxiety test, the child behavior checklist's Achenbach (T.R.F), Raven's progressive matrix test, demographic inventory. For statistic analysis, data were used from univariate analysis of variance, LSD follow- up test, T test, Chi square test. Results showed deaf children are more prone to insecure attachment in comparison with abnormal children. But for blind children this difference are not significant one. There aren’t significant differences between dispersion distribution of blind and deaf children in four attachment styles in comparison with dispersion distribution of normal children. Other results showed that blind and deaf children are more prone to behavioral problems in comparison with abnormal children. There is relationship between attachments insecure with behavioral problems in abnormal children but this relationship aren’t significant in blind and deaf children.مطالعهی حاضر به بررسی تأثیر نقصهای حسی شامل نابینایی و ناشنوایی بر نوع دلبستگی (ایمنی/ ناایمنی دلبستگی) و سبکهای دلبستگی (ایمن، دوسوگرا، اجتنابی، آشفته/ سرگشته)، تأثیر این نقصها بر مشکلات رفتاری کودکان نابینا و ناشنوا در مقایسه با کودکان عادی، و رابطه نوع دلبستگی با مشکلات رفتاری در سه گروه نابینا، ناشنوا و کودکان عادی میپردازد.
آزمودنیهای این پژوهش شامل 84 کودک نابینا، ناشنوای مطلق و کودکان عادی 7-6 ساله دختر و پسر بود. ابزارهای این پژوهش شامل آزمونهای اضطراب جدایی، مقیاس مشکلات رفتاری آخن باخ، آزمون هوشی ریون پیشرونده و پرسشنامه محقق ساخته جمعیت شناختی بود. برای تحلیل آماری دادههای پژوهش از تحلیل واریانس یک متغیری، آزمون تعقیبی LSD، آزمون t، آزمون خی دو استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که کودکان ناشنوا بیش از کودکان عادی در معرض خطر ناایمنی دلبستگی قرار دارند. اما کودکان نابینا از این لحاظ آماری تفاوت معنیداری با کودکان عادی نداشتند. توزیع پراکندگی کودکان نابینا و ناشنوا در چهار سبک دلبستگی (ایمن، دوسوگرا، اجتنابی، آشفته/ سرگشته) با توزیع پراکندگی کودکان عادی در چهار سبک مذکور تفاوت معنی دار نداشت. یافته دیگر نشان داد که کودکان نابینا و ناشنوا بیش از کودکان عادی دارای مشکلات رفتاری هستند. همچنین بین ناایمنی دلبستگی با مشکلات رفتاری در کودکان عادی رابطه معنیدار به دست آمد اما در کودکان نابینا و ناشنوا این رابطه از لحاظ آماری معنی دار نشد.https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4345_e9de5d6b79cd7a7d8325b803de153619.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی2322-33403920080420Relationship between Sense of Humor and Mental Disorders in Pre-University Students City Isfahanرابطه بین شوخ طبعی و اختلالات روانی در دانشآموزان دوره پیش دانشگاهی شهر اصفهان47644346FAمهدیه ساداتخشوعیکارشناس ارشد روانشناسی عمومیJournal Article20151228The main purpose of the present study was to examine the relationship between sense of humor and mental disorders in Pre-University students in Isfahan. The statistical population comprises all the Pre-University students’ Isfahan in the academic year 2006-2007. 214 students (105 girls and 109 boys) were selected as the sample group using randomized cluster sampling. The Sense of Humor Questionnaire (SHQ) and Symptom Checklist-90-Revised (SCL-90-R) were administered. The results of <em>Pearson<sup>’</sup>s correlation coefficient</em> showed that there is a meaningful and negative relation between the global of sense of humor with rate of global severity index and dimensions of somatization, obsessive-compulsive, interpersonal sensitivity, depression, anxiety, phobic, paranoid <em>ideation</em>, psychoticism and additional Items but there is not a meaningful relation between the global of sense of humor and hostility dimension. Also, comparison of the means showed that girls and boys were not significantly different in the global of sense of humor, rate of global severity index and obsessive-compulsive, interpersonal sensitivity, hostility, paranoid ideation and psychoticism dimensions but, they were significantly different in the somatization, depression, anxiety, phobic and additional Items.هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطهی بین شوخطبعی و اختلالات روانی دانشآموزان دورهی پیشدانشگاهی شهر اصفهان بود. جامعهی آماری شامل کلیهی دانشآموزان دورهی پیشدانشگاهی شهر اصفهان در سـال تحصیلی 1386-1385 بودنـد کـه با روش نمـونهگـیری تصادفی خوشـهای چند مرحلـهای 214 دانشآمـوز (105 دختـر و 109 پسر) بـه عنـوان نمونـهی آمـاری انتخاب شـدند. در مـورد آنها پرسشنامهی شوخطبعـی (SHQ) و نـسخـهی تجدیـدنـظـر شـدهی90 نشانهای (SCL-90-R) اجرا شد. نتایج ضریب همبستگـی پیرسون نشان داد که بین کل شوخطبعی با شاخص کلی علایم روانی و ابعاد شکایات جسمانی، وسواس - اجبار، حساسیـت بین فردی، افسردگی، اضطراب، فوبیا، افکار پارانوئیدی، روانپریشیگرایی و سؤالات اضافی رابطهی معنیدار منفی وجود دارد، اما بین کـل شوخطبعی با بُعد خصومت رابـطهی مـعنیداری مشاهده نـشد. عـلاوه براین، مقایسهی میانگینها نشان داد که بین دانشآموزان دختر و پسر از لحاظ میزان کل شوخطبعـی، شاخص کلـی علایم روانی و ابعاد وسواس-اجبار، حساسیت بین فردی، خصومت، افکار پارانوئیـدی و روانپریـشیگرایی تفاوت معنیداری وجود نداشت، اما از لحاظ ابعاد شکایات جسمانی، افسردگی، اضطراب، فوبیا و سؤالات اضافی تفاوت میان آنها معنی دار بود.https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4346_b081486401664e7e4677716891aa2820.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی2322-33403920080420Prediction of Metacognition Awareness and Academic Achievement Based on Goal Orientationپیشبینی آگاهی فراشناختی و پیشرفت تحصیلی براساس جهتگیری هدف پیشرفت65914347FAمحمد آقادلاورپورکارشناس ارشد روانشناسی تربیتیJournal Article20151228The aim of the present study was to study the predictive role of achievement goals (mastery, performance-approach and performance-avoidance) in prediction of academic achievement and metacognitive awareness. The subjects were 392 undergraduate students, consists of 237 boys and 155 girls, selected from Engineering Department of Shiraz University. The instruments of the study were Academic Goal Questionnaire (AGOR) and Metacognitive Awareness Inventory (MAI). The data was analyzed by multiple regressions. The results showed that mastery goal can not predict academic achievement. Performance-approach goal is positive predictor and performance-avoidance goal is negative predictor of academic achievement. Also, statistical analysis revealed that mastery goals positively predict metacognitive awareness, while performance goals (approach & avoidance) can not predict it.هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش پیشبینیکنندگی اهداف پیشرفت سهگانه (تسلط، عملکرد گرایشی و عملکرد اجتنابی) در زمینهی پیشرفت تحصیلی و آگاهی فراشناختی بود. نمونه انتخاب شده برای انجام پژوهش حاضر شامل 392 دانشجوی کارشناسی پسر(237) و دختر(155) دانشکدهی مهندسی دانشگاه شیراز بود، که به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند. بهمنظور گردآوری اطلاعات مورد نیاز از پرسشنامههای هدفگرایی تحصیلی و آگاهی فراشناختی استفاده شد. برای تحلیل دادهها، روش آماری رگرسیون چندگانه (بهشیوهی همزمان) بهکار گرفته شد. نتایج نشان داد که هدف تسلط قادر به پیشبینی پیشرفت تحصیلی نمیباشد. هدف عملکرد گرایشی پیشبینیکننده مثبت و هدف عملکرد اجتنابی پیشبینیکننده منفی پیشرفت تحصیلی بود. همچنین تحلیلهای آماری نشان داد که هدف تسلط بهصورت مثبت و معنادار، آگاهی فراشناختی را پیشبینی میکند، در حالی که هیچ یک از اهداف عملکردی (گرایشی و اجتنابی)، قادر به پیشبینی آگاهی فراشناختی نمیباشند.https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4347_dfa0b9bbb3b51bba72eb8d296913ff6a.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی2322-33403920080420The Study of Effects of Solution-focused Counseling on Subscales of Aggression, Togetherness, Finantial Issues, and Sex of Marital Satisfaction of Dual-career Couplesبررسی تأثیر مشاورهی راه حل محور بر رضایت زناشویی در ابعاد پرخاشگری، زمان با هم بودن، توافق درباره مسایل مالی و رضایت جنسی در زوجهای هر دو شاغل931174348FAعلیمحمدنظریعضو هیئت علمی دانشگاه تربیت معلممنصوربیرامیعضو هیئت علمی دانشگاه تبریزJournal Article20151228This study has been prepared to examine the effect of solution-focused counseling on dimensions of Marital Satisfaction of dual-career couples.
24 couples participated in this study. At first all of the couples were given pretest. Based on the pretest, the couples were separated in three groups randomly. 12 couples in control group and 12 couples in solution-focused group. Solution-focused counseling for solution-focused group were done in 7 sessions. Control group received no education. Each of these two groups received pos-test of "MSI-R" at the end of program. After a month from the end of the program, each of subjects revealed the follow up test.
Results showed that solution-focused counseling had increased marital satisfaction of the couples meaningfully (p<0/01).
Solution-focused counseling had improved subscales of aggression, time of togetherness, financial issues, and sexual satisfaction meaningfully (p<0/01).پژوهش حاضـر به منظور بررسـی اثر مشاورهی راهحل-محور بر رضایت زناشویی زوجهای هر دو شاغل صورت گرفته است. مشاورهی راهحل محور یکی از انواع درمانهای کوتاه مدت است که بر یافتن راهحلها توسط مراجع با کمک مشاور تأکید دارد. جامعهی پژوهش شامل آن دسته از معلمهایی میباشد که همسر آنها نیز شاغل است. نمونهی پژوهش شامل 24 زوج است که از بین زوجینی که حاضر به شرکت در مطالعه شدند بهصورت تصادفی انتخاب شدهاند. ابزار پژوهش عبارت است از پرسشنامهی رضایت زناشویی فرم تجدیدنظر شده (MSI-R) که توسط اشنایدر ساخته شده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها علاوه بر استفاده از روشهای آمار توصیفی از آزمون تحلیل واریانس کرتهای تقسیم شده<sup>1</sup>استفاده شده است. تحلیل دادهها نشان میدهد که مشاورهی راهحل-محور بهطور معنیداری متغیرهای مورد نظر را بهبود بخشیده است.https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4348_eaafed97f058c828f82d26e7dac02688.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی2322-33403920080420Effectiveness of Group Life Skills Training (Anger Management, Assertiveness and Relaxation) on Increasing Assertiveness and Decreasing Anger among Heart Patients, after Bypass Surgeryتأثیر آموزش گروهی مهارتهای زندگی (مدیریت خشم، جرأتآموزی، آرامسازی) بر افزایش جرأتمندی و کاهش خشم در بیماران قلبی، پس از پیوند بای پس عروق کرونر1191344349FAفاطمهنعمتی سوگلی تپهکارشناس ارشد روانشناسی عمومیجلیلباباپور خیرالدیناستادیار گروه روانشناسی دانشگاه تبریزمجیدمحمود علیلواستادیارگروه روانشناسی دانشگاه تبریزمنصوربیرامیاستادیار گروه روانشناسی دانشگاه تبریزتورجهاشمیاستادیارگروه روانشناسی دانشگاه تبریزJournal Article20151228The present investigation aimed at examining the effectiveness of group life skills training (anger management, assertiveness and relaxation) on increasing assertiveness and decreasing anger among heart patients, after bypass surgery. For this reason, 40 heart patients 35-65 years, having first bypass, were selected randomly and assigned to two experiment and control groups. In this study, “Ruthus assertiveness” and “MMPI-2 anger” scales were used before and after life skills training. Data were analyzed with the help of oneway analysis of covariance (ANCOVA). The findings revealed that group life skills training resulted in increasing assertiveness and decreasing anger among patients (p<0/001). There wasn’t significant difference between males and females patients in effective of group life skills training (p>0/05).پژوهش حاضر به بررسی تأثیر آموزش گروهی مهارتهای زندگی (مدیریت خشم، جراتآموزی و آرامسازی) بر افزایش جرأتمندی و کاهش خشم در بیماران قلبی، پس از جراحی پیوند بای پس عروق کرونر، میپردازد. بدین منظور در قالب طرح پیشآزمون ـ پسآزمون به همراه گروه گواه، 40 بیمار مبتلا به اختلال کرونری قلب با دامنه سنی 65 - 35 سال که برای اولین بار تحت جراحی بای پس عروق کرونر قرار گرفته و در حال ترخیص از بیمارستان بودند، انتخاب و به تصادف در دو گروه آزمایش و گواه جای داده شدند. جهت گردآوری دادهها، از مقیاس جرأتمندی راتوس و مقیاس خشم MMPI-2 استفاده شد که قبل از شروع برنامه آموزش مهارتهای زندگی و بلافاصله پس از اتمام دوره آموزشی، توسط بیماران دو گروه آزمایش و گواه تکمیل گردید. تحلیل دادهها به روش تحلیل کوواریانس انجام شد. یافـتهها نشان دادند که برنامه آموزش گروهی مهارتهای زندگی، بهطور معنیداری موجب افزایش جرأتمندی و کاهش خشم در بیماران شده است (001/0>P). همچنین بر اساس نتایج بدست آمده، بین دو جنس از لحاظ اثربخشی آموزش گروهی مهارتهای زندگی بر افزایش جرأتمندی و کاهش خشم، تفاوت معنیدار ملاحظه نشد (05/0P>).https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4349_c61c7aab84882f2d0cb9a6f11fc533e0.pdfدانشگاه تبریزفصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی2322-33403920080420Study of Relationship between Emotional Intelligence with Homesickness and Mental Health in University Studentsبررسی رابطة هوش هیجانی با احساس غربت و سلامت عمومی دانشجویان1351514350FAابوالقاسمیعقوبیاستادیار دانشگاه بوعلی سینا همدانمهرانفرهادیدانشجوی دکتری روانشناسی سلامتنیکزادقنبریکارشناس ارشد روانشناسیکیوانکاکابراییدانشجوی دکتری روانشناسی و عضو هیأت علمیJournal Article20151228To study the relationship of emotional intelligence with Homesickness and, mental health 196 (108 girl and 88 boy) university students of Boali University of Hamedan were selected with multiple stage sampling method and were asked to complete Shring's emotional intelligence questionnaire, Archer's homesickness scale, and Goldberg's General Health questionnaire. Results indicated that: A) Emotional intelligence had positive correlation with general health, B) Emotional intelligence did not have significant correlation with homesickness, C) Homesickness had negative correlation with general health, D) Girl students and boy students had no differences in emotional intelligence, E) Boy students experienced less homesickness than girl students, and F) Mental health of boys is more than of girls. به منظور بررسی رابطة هوش هیجانی با احساس غربت و سلامت عمومی دانشجویان، نـمونهای به حـجم 196 نفر از دانشجویان غیربومی دانشگاه بـوعلی سینا هـمدان به روش نمونهگیری چند مرحلهای انتخاب و پرسشنامههای هوش هیجانی شرینگ، احساس غربت آرچر و سلامت عمومی گلدبرگ بر روی آنان اجرا شد. نتایج نشان داد که: الف) بین هوش هیجانی و سلامت عمومی همبستگی مثبت وجود دارد (01/0p<). ب) هوش هیجانی دانشجویان با احساس غربت آنان همبستگی معنیدار ندارد. ج) احساس غربت دانشجویان با سلامت عمومی آنان همبستگی منفی دارد (01/0p<). د) هوش هیجانی دانشجویان دختر تفاوت معنیداری با هوش هیجانی دانشجویان پسر ندارد. هـ) احساس غربت دانشجویان پسر کمتر از دانشجویان دختر است (01/0p<). و) سلامت روانی دانشجویان پسر بیش از سلامت روانی دانشجویان دختر است(01/0p<). یافتههای پژوهش به تفصیل مورد بحث و بررسی قرار گرفتهاند.https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4350_f9191bfbcca09d03916f2c37c5d5813f.pdf