دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Comparison of the Effectiveness of Combination Therapy Based on Virtual Reality and Mindfulness with Brief Mindfulness Training on Fear Belief, Anxiety Sensitivity Among People with Panic Disorder مقایسه اثربخشی درمان ترکیبی مبتنی بر واقعیت مجازی و ذهن‌آگاهی با مداخله ذهن‌آگاهی کوتاه‌مدت بر باور هراس و حساسیت اضطرابی، در افراد مبتلا به اختلال وحشت‌زدگی 1 13 18135 10.22034/jmpr.2024.60491.6081 FA پروین فروغی دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاداسلامی، اصفهان، ایران. غلامرضا منشئی دانشیار، گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. سید حمید آتش پور دانشیار، گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. Journal Article 2024 02 11 The present research aimed to compare the effectiveness of a combined treatment based on virtual reality and mindfulness with a short-term mindfulness intervention on beliefs of fear and anxiety sensitivity in individuals with panic disorder. The research method was semi-experimental, involving two experimental groups and one control group, with a pre-test, post-test, and 45-day follow-up design. The statistical population of the study included all individuals exhibiting symptoms of panic disorder who were referred to counseling centers in regions 6 and 11 of Tehran in the year 1401. The research sample consisted of 45 individuals with panic disorder selected purposefully and randomly assigned to three groups (15 individuals in each group). The treatment groups, namely the combined treatment based on virtual reality and mindfulness, and the short-term mindfulness treatment, underwent 8 sessions. Data were collected using the Greenberg Fear Beliefs Questionnaire (1989) and the Anxiety Sensitivity Index (Taylor and Cox, 1998) and analyzed using Multivariate analysis of covariance and Bonferroni post-hoc tests in SPSS23 software. The results indicated that both treatments had a significant impact on reducing beliefs of fear and anxiety sensitivity in the post-test and follow-up stages. However, the combined treatment based on virtual reality and mindfulness demonstrated greater effectiveness and stability in both stages (p<0.05). In conclusion, based on the findings of this study, psychologists and therapists can utilize both the combined treatment based on virtual reality and mindfulness, as well as short-term mindfulness treatment, in their psychological interventions to reduce beliefs of fear and anxiety sensitivity in individuals with panic disorder. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان ترکیبی مبتنی بر واقعیت مجازی و ذهن‌آگاهی با مداخله ذهن‌آگاهی کوتاه‌مدت بر باور هراس و حساسیت اضطرابی، در افراد مبتلا به اختلال وحشت‌زدگی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل و با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری 45 روزه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه افراد داری علائم اختلال وحشت‌زدگی مراجعه‌ کننده به مراکز مشاوره منطقه 6 و 11شهر تهران در سال 1401 بودند. نمونه پژوهش 45 نفراز افراد مبتلابه اختلال وحشت‌زدگی بودند که به شیوه در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. گروه‌های درمان، به‌تفکیک درمان ترکیبی مبتنی بر واقعیت مجازی و ذهن‌آگاهی و درمان ذهن‌آگاهی کوتاه مدت را طی ۸ جلسه دریافت کردند. داده‌ها با پرسشنامه‌های باور هراس (گرینبرگ، ۱۹۸۹) حساسیت اضطرابی (تیلور وکاکس، ۱۹۹۸) گردآوری و با روش‌ تحلیل کوواریانس چند متغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS23 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو درمان در مرحله پس آزمون و پیگیری بر کاهش باور هراس و حساسیت اضطرابی تأثیر معنی‌داری داشته‌اند. اما درمان ترکیبی مبتنی بر واقعیت مجازی و ذهن‌آگاهی در هر دو مرحله اثربخشی و ثبات بیشتری داشته است (0/05>p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، روانشناسان و درمانگران می‌توانند در مداخله‌های روانشناختی خود از هر دو درمان ترکیبی مبتنی بر واقعیت مجازی و ذهن‌آگاهی و نیز درمان ذهن‌آگاهی کوتاه‌مدت برای کاهش باور هراس و حساسیت اضطرابی، در افراد مبتلا به اختلال وحشت‌زدگی استفاده نمایند.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18135_fc9cc13402679bda5e7b2703fb2af859.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2024 12 21 The Effectiveness of Couples Therapy Based on Re-Decision on Emotional Expression and Family Resilience in Couples on the Verge of Divorce اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر تصمیم‌گیری مجدد بر ابرازگری هیجانی و تاب‌آوری خانوادگی در زوجین در آستانه طلاق 14 25 18928 10.22034/jmpr.2024.61997.6250 FA حسین گلرخی دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. شهره قربان شیرودی دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0001-8473-1756 سیدعلی حسینی المدنی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2024 06 07 The present study was conducted to investigate the effectiveness of couples therapy based on re-decision on emotional expression and family resilience in couples on the verge of divorce. The present research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design with a control group and a two-month follow-up period. The statistical population of the present study included the couples on the verge of divorce who referred to consultation centers in zone One of Tehran in the Fall of 2023. 18 couples (36 people) were selected through purposive sampling method and randomly accommodated into experimental and control groups (9 couples in the experimental group and 9 in the control group). The experimental group received couples therapy based on re-decision (10 sessions) during ten weeks. The applied questionnaires in this study included Marital Conflict Questionnaire (MCQ), Emotional Expression Questionnaire (EEQ) and Family Resilience Questionnaire (FRQ). The data taken from the study were analyzed through mixed ANOVA and Bonferroni follow-up test via SPSS23 software. The results showed that couples therapy based on re-decision is effective on the emotional expression (F=56.77; Eta=0.62; P<0.001) and family resilience (F=45.21; Eta=0.57; p<0.001) of the couples on the verge of divorce. According to the findings of the present study, couples therapy based on re-decision can be used as an efficient approach to improve emotional expression and family resilience in couples on the verge of divorce through getting to know the obstacles and drivers in marital relationships, getting to know the types of caressing, identifying family rules and rebuilding marital relationships. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر تصمیم‌گیری مجدد بر ابرازگری هیجانی و تاب‌آوری خانوادگی در زوجین در آستانه طلاق انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زوجین در آستانه طلاق مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه یک شهر تهران در فصل پاییز سال 1402 بود. در این پژوهش تعداد 18 زوج (36 نفر) با روش نمونه‌گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جای‌دهی شدند (9 زوج در گروه آزمایش و 9 زوج در گروه گواه). زوجین حاضر در گروه‌ آزمایش زوج درمانی مبتنی بر تصمیم‌گیری مجدد (10 جلسه) را طی ده هفته دریافت نمودند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه تعارض زناشویی (MCQ)، پرسشنامه ابرازگری هیجانی (EEQ) و پرسشنامه تاب‌آوری خانوادگی (FRQ) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی توسط نرم‌افزار آماری SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که زوج درمانی مبتنی بر تصمیم گیری مجدد بر ابرازگری هیجانی (0/001>P؛ 0/62=Eta؛ 57/77=F) و تابآوری خانوادگی (0/001>P؛ 0/57=Eta؛ 45/21=F) در زوجین در آستانه طلاق تاثیر دارد. بر اساس یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر، زوج درمانی مبتنی بر تصمیم‌گیری مجدد با بکارگیری فنونی همانند آشنایی با بازدارنده‌ها و سوق دهنده‌ها در روابط زناشویی، آشنایی با انواع نوازش، شناسایی قواعد خانوادگی و بازسازی مجدد روابط زناشویی می‌تواند به عنوانی رویکردی موثر در جهت بهبود ابرازگری هیجانی و تاب‌آوری خانوادگی در زوجین در آستانه طلاق مورد استفاده قرار داد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18928_9173ad1a24b5368dbd79f8c47763fad4.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2024 12 21 Comparison of the Effectiveness of Transcranial Direct Current Stimulation and Mindfulness on Cognitive Flexibility, Rumination and Anxiety in Students with Depressive Syndrome مقایسه اثربخشی تحریک مستقیم فرا جمجمه‌ای و ذهن‌آگاهی بر انعطاف‌پذیری شناختی، نشخوار فکری و نگرانی در دانشجویان دارای نشانگان افسردگی 26 37 18929 10.22034/jmpr.2024.60377.6064 FA مجید الماسی دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. طاهره الهی دانشیار، ‌گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران. Journal Article 2024 02 02 Objective: The aim of the study was to compare the effectiveness of mindfulness and transcranial direct current stimulation on cognitive flexibility, rumination and worry in students with depressive symptoms. Method: This research accomplished with semi-experimental method with a three-group including mindfulness, transcranial direct current stimulation treatment and control groups in three stages of pre-test, post-test and follow-up.The statistical population of this research consisted of all the students of University of Zanjan in the academic year of 1400-1401. 400 students fulfilled the Beck depression online questionnaire and among whose score was average or higher than average, 45 persons randomly selected and randomly assigned to one of three groups (each group 15 participants).Then in two experimental groups respective treatmenta implemented.No treatment implemented in control group. After ending treatment sessions and again two months after, post-test and follow up were accomplished. The data was analyzed by multivariate covariance analysis (mancova) and using spss26. Results: The results showed that mindfulness therapy and transcranial direct current stimulation treatment reduced depression, worry and rumination scores and increased cognitive flexibility at post-test, but in the follow-up, the effectiveness of mindfulness on depression, rumination, and worry was more than transcranial direct current stimulation.However, the effectiveness of transcranial direct current stimulation in the follow-up on increasing cognitive flexibility was more than mindfulness. Conclusion: The results showed that both treatment methods were effective in reducing depression symptoms, but their effectiveness was different; Therefore, paying attention to the specific symptoms and complaints of depressed patients should be taken into consideration in choosing an effective treatment. هدف: پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی ذهن‌آگاهی و تحریک مستقیم فراجمجمه‌ای بر انعطاف‌پذیری شناختی، نشخوار فکری و نگرانی در دانشجویان دارای نشانگان افسردگی انجام شد. روش: پژوهش با روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون-پیگیری در سه گروه ذهن‌آگاهی، درمان تحریک مستقیم فرا جمجمه‌ای و کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه زنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ بودند که پس از اجرای پرسشنامه اینترنتی افسردگی بک بر روی ۴۰۰ نفر، 45 نفر از افراد با نمره متوسط یا بالاتر به روش تصادفی انتخاب و به‌ تصادف یه یکی از دو گروه آزمایش و یا کنترل (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. در هرگروه آزمایش مداخله‌های مربوطه انجام شد و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. پس از پایان جلسات و دو ماه بعد پس‌آزمون و پیگیری انجام شد. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکوا) و با استفاده از نرم‌افزار spss26 تجزیه‌وتحلیل شد. یافته ها: نتایج اثربخشی هر دو روش درمانی ذهن‌آگاهی و تحریک مستقیم فراجمجمه‌ای را در کاهش نشانگان افسردگی، نگرانی، نشخوار فکری و افزایش انعطاف‌پذیری شناختی نشان داد. تحلیل پیگیری نشان داد اثربخشی ذهن‌آگاهی بر افسردگی، نشخوار فکری و نگرانی بیشتر از تحریک مستقیم فراجمجمه‌ای بود؛ اما اثربخشی تحریک مستقیم فراجمجمه‌ای بر افزایش انعطاف‌پذیری شناختی بیشتر بود. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که هر دو روش درمانی در کاهش علائم افسردگی موثر بوده اما اثربخشی آن ها متفاوت است؛ بنابراین توجه به نشانه‌ها و شکایت‌های اختصاصی بیماران افسرده در انتخاب درمان موثر باید مدنظر قرار داده شود.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18929_029a85e59f4b6011bc993e313e450579.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2024 12 21 Predicting Aggression Based on Communication Skills and Self-compassion: The Mediating Role of Cognitive Distortions پیش‌بینی پرخاشگری براساس مهارت‌های ارتباطی و خودشفقت‌ورزی: نقش میانجی تحریف‌های شناختی 38 47 18930 10.22034/jmpr.2024.61367.6191 FA محدثه برآورده دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. مصطفی حکم آبادی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. 0000-0001-7775-6381 عزت اله احمدی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Journal Article 2024 05 02 The category of aggression in personal and social relationships is an important issue that requires more and more research and knowledge. In this regard, the present study was conducted with the aim of predicting aggression based on communication skills and self-compassion, considering the mediating role of cognitive distortions. The current research was a type of correlation study with path analysis method. The statistical population of this research was all students of Shahid Madani University of Azerbaijan in the academic year of 2022-2023. The selected sample consisted of 253 people from among the target statistical population, who were selected by available sampling method. To collect data from the Communication Skills Questionnaire (CSTR) (Quindam, 2004), the Self-Compassion Questionnaire (SCS) (Neff, 2003), the Aggression Questionnaire (EAI) (Eysenck and Glen Wilson, 1975) and the Cognitive Distortions Questionnaire (Abdollahzadeh and Salar, 2009) was used. The resulting data were analyzed in SPSS 26 and AMOS 23 software and with statistical tests of Pearson's correlation coefficient and path analysis. Data analysis showed a good fit of the model after modification. The direct effect of communication skills (0.20), self-compassion (-0.61) and cognitive distortions (0.19) on aggression was significant (p<0.05). Also, the indirect results of the paths showed that only the relationship between communication skills and the mediating role of cognitive distortions on aggression (-0.14) was significant (p<0.05). Based on the findings of this research, it can be concluded that communication skills, self-compassion and cognitive distortions have a significant role in aggression, and considering the high personal and social importance of the phenomenon of aggression and the various consequences it can have for society and individuals, attention Its predictive factors are important. مقوله‌ی پرخاشگری در روابط ‌فردی و اجتماعی امری مهم و حائز اهمیت می‌باشد که نیاز به پژوهش و شناخت روز‌افزون دارد. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی پرخاشگری براساس مهارت‌های ارتباطی و خود شفقت‌ورزی با درنظرگرفتن نقش میانجی تحریف‌های شناختی صورت گرفت. پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی با روش تحلیل مسیر بود. جامعه‌ آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان در سال تحصیلی ۱۴۰۱- ۱۴۰۲ بودند. نمونه انتخابی شامل ۲۵۳ نفر از بین جامعه آماری موردنظر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ مهارت‌های ارتباطی (CSTR) (کوئین‌دام، ۲۰۰۴)، پرسشنامه خود شفقت‌ورزی(SCS) (نف، ۲۰۰۳)، پرسشنامه پرخاشگری(EAI) (آیزنک و گلین ویلسون، ۱۹۷۵) و پرسشنامه تحریف‌های شناختی (عبدالله‌زاده و سالار، ۱۳۸۹) استفاده شد. داده‌های حاصل در نرم‌افزارهای SPSS 26 و AMOS 23 و با آزمون‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. تحلیل داده‌ها نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل پس از اصلاح بود. اثر مستقیم مهارت‌های ارتباطی(0/20) و خود شفقتورزی(0/61-) و تحریف‌های شناختی(0/19) بر پرخاشگری معنادار (0/05>p) بود. همچنین، نتایج غیرمستقیم مسیرها نشان داد که فقط رابطه‌ی مهارت‌های ارتباطی با نقش میانجی تحریف‌های شناختی بر پرخاشگری (0/41-) معنادار (0/05>p) بود. براساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که مهارت‌های ارتباطی، خود شفقت‌ورزی و تحریف‌های شناختی دارای نقش به‌سزایی در پرخاشگری بوده و با توجه به اهمیت فردی و اجتماعی بالای پدیده‌ی پرخاشگری و تبعات مختلفی که می‌تواند برای جامعه و افراد داشته باشد، توجه به عوامل پیش‌بینی کننده‌ی آن حائز اهمیت می‌باشد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18930_2ee0f6f75da528aca0831dbdd54a4bd7.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Development and Validation of Wisdom- Focused Couple Therapy and Its Effectiveness Comparison with Emotion-Focused Couples Therapy on Cognitive- Affective Empathy in Couples with Marital Conflicts تدوین و اعتباریابی زوج درمانی خردمدار و مقایسه اثربخشی آن با زوج درمانی هیجان‌مدار بر همدلی شناختی-عاطفی در زوجین با تعارضات زناشویی 48 62 18932 10.22034/jmpr.2024.61554.6199 FA نازنین خوشبخت دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، پردیس بین‌المللی ارس، دانشگاه تهران، تهران، ایران. محمدحسن آسایش استادیار، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. یاسر رضاپور میرصالح دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران. زهرا جهانبخشی استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2024 05 07 The purpose of this study was to development and validation of wisdom- focused couple therapy and its effectiveness comparison with emotion-focused couples therapy on cognitive- affective empathy in couples with marital conflicts. The method of this quasi -experimental study with pre-test and post-test design was unequal with the control group. The statistical population was all couples with marital conflicts who referred to Maks, Behrozan and Behsa counseling centers in Tehran city in year summer and fall of 2023. In the first stage, the number of 24 couples with a score of 115 and above on the marital conflict questionnaire was selected and then randomly divided into 2 experimental groups (each group 8 couples) and one control group (8 couples) were replaced and experimental groups underwent wisdom- focused couple therapy and emotion-focused couples therapy, but the control group received no therapy and remained in the waiting list. To collect data marital conflict questionnaire (MCQ) of Sanaee Zaker and et al (2008) and basic empathy scale (BES) of Jolliffe and Farrington (2006). Data analysis was performed using SPSS-28 software with analysis of variance with repeated measures and Bonferroni. The results of the study showed that of both interventions had a significant effect on cognitive- affective empathy (P<0.05). In addition, the results of Bonferroni post hoc test showed that emotion-focused couples therapy is more effective (P<0.05). هدف از پژوهش حاضر تدوین و اعتباریابی زوج درمانی خردمدار و مقایسه اثربخشی آن با زوج‌درمانی هیجان مدار بر همدلی شناختی-عاطفی در زوجین با تعارضات زناشویی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل نابرابر و همراه با پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری کلیه زوجین با تعارضات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره مکث، به روزان و بهسا راز شهر تهران در تابستان و پاییز سال 1402 بودند. در مرحله اول به روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 24 زوج با نمره 115 و بالاتر در پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی ذاکر و همکاران (1387) انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در 2 گروه آزمایش (هر گروه 8 زوج) و یک گروه کنترل (8 زوج) جایگزین شدند. سپس زوجین گروه‌های آزمایش تحت زوج درمانی خردمدار و زوج‌درمانی هیجان مدار قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‏‌ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از پرسشنامه تعارضات زناشویی (MCQ) ثنایی ذاکر و همکاران (1387) و مقیاس همدلی اساسی (BES) جولیف و فارینگتون (2006) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل داده‌‏ها از طریق نرم‏‌افزار SPSS نسخه 28 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور تاثیر معناداری بر همدلی شناختی-عاطفی زوجین با تعارضات زناشویی داشته‌اند (0/05>P). نتایج آزمون تعقیبی بن‏فرونی نشان داد که زوج‌درمانی هیجان‌مدار تاثیر بیشتری نسبت به زوج‌درمانی خردمدار دارد (0/05>P). می‌توان نتیجه‏‌گیری کرد که علاوه بر اثربخش بودن هر دو زوج‌‏درمانی، تقدم استفاده در کاهش مشکلات زوجین با تعارضات زناشویی با زوج‌‏درمانی هیجان‌مدار است.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18932_2c0f13fce73c630c2e3c157ae6d94ef2.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2024 12 21 The Effectiveness of Educational Neuroscience Concepts Instruction on the Implicit Theory of Intelligence of Pre-service Teachers اثربخشی آموزش مفاهیم علوم اعصاب تربیتی بر نظریه ضمنی هوش دانشجو معلمان 63 73 18933 10.22034/jmpr.2024.62164.6263 FA سلام رحیمی دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. جواد مصرآبادی استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. رامین حبیبی کلیبر استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. ابوالفضل فرید دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Journal Article 2024 06 18 The object of the current research was to determine the effectiveness of educational neuroscience concepts instruction on the implicit theory of intelligence of pre-service teachers which was executed in a quasi-experimental manner, utilizing a pretest-posttest control group design. The statistical population of the investigation encompassed all students of Farhangian University Shahid Modarres Sanandaj Campus during the academic year 2023-2024 that Two class groups of student teachers (each group of 34 student) were selected via purposive sampling, and one of the groups was randomly designated as the experimental group, and the other as the control group. For the experimental group, an educational neuroscience program analogous to a two-unit theoretical course was conducted in 16 sessions of ninety minutes each, while the control group did not partake in these instructions and persisted with their daily program. The Abd-El-Fattah and Yates Implicit Theory of Intelligence Scale (2006) was employed to amass information in two stages of pre-test and post-test. The outcomes of the covariance analysis indicated that the instruction of the educational neuroscience program resulted in a decrement in the entity theory of intelligence (P<0.009) and an increment in the incremental theory of intelligence (P<0.031) in the experimental group compared to the control group. Therefore, it can be concluded that the training program of educational neuroscience increased the incremental theory of intelligence and decreased the entity theory of intelligence in student teachers, and it is suggested to be included in the pre-service training courses of teachers. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مفاهیم علوم اعصاب تربیتی بر نظریه ضمنی هوش دانشجو معلمان بود که به روش نیمه‌آزمایشی در قالب یک طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مدرس سنندج در سال تحصیلی 1403-1402 بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند دو گروه کلاسی از دانشجو معلمان (هر گروه 34 نفر) انتخاب و به صورت تصادفی یکی از گروه‌ها به‌عنوان گروه آزمایش و دیگری به‌عنوان گروه کنترل تعیین شد. برای گروه آزمایش، برنامه علوم اعصاب تربیتی مشابه با یک درس دو واحدی نظری در 16 جلسه نوددقیقه‌ای اجرا شد درحالی‌که گروه کنترل این آموزش‌ها را دریافت نکردند و برنامه درسی روزانه خود را ادامه دادند. برای جمع‌آوری اطلاعات در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون از پرسش‌نامه نظریه ضمنی هوش عبدالفتاح و یتس (2006) استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مفاهیم علوم اعصاب تربیتی موجب کاهش نظریه ذاتی هوش(0/009>P) و افزایش نظریه افزایشی هوش (0/031> P) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که برنامه آموزشی علوم اعصاب تربیتی باعث افزایش نظریه افزایشی هوش و کاهش نظریه ذاتی هوش در دانشجو معلمان شده است و پیشنهاد می‌شود در دوره‌های آموزشی پیش از خدمت معلمان گنجانده شود.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18933_6fc1df1746b3338b895989266411b41f.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Effect of Emotion Regulation Strategies Training on Resilience and Cognitive Flexibility in Mothers of Children with Intellectual Disability اثربخشی آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری شناختی مادران کودکان کم‌توان ذهنی 74 83 18934 10.22034/jmpr.2024.62514.6301 FA سیده سمیه جلیل آبکنار استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایران. Journal Article 2024 07 15 Parents of children with intellectual disability face special challenges in resilience and cognitive flexibility, and need training and planning. The present study was conducted with the aim of determining the impact of emotion regulation strategies training on resilience and cognitive flexibility of mothers of children with intellectual disability. This research was semi-experimental with a pre-test, post-test design with a control group. The statistical population of the study included all the mothers of children with intellectual disability in Isfahan city in the academic year 2022-2023. The sample consisted of 32 mothers who were selected from exceptional schools using convenience sampling method. They were randomly assigned into two groups of 16 people and replaced in one of the experimental groups and control group. All subjects completed the resilience scale (Connor-Davidson, 2003) and the cognitive flexibility inventory (Dennis & VanderWal, 2010) as a pre-test. The experimental group participated in the emotion regulation strategies training program for 8 sessions, but the control group used the common school program. The statistical method of univariate covariance analysis was used to analyze the data. The results showed that the emotion regulation strategies training had a significant effect on the resilience and cognitive flexibility of mothers of children with intellectual disability (P<0.001). The results indicated that this program was useful and effective for improving resilience and cognitive flexibility of these mothers. It is suggested to use the emotion regulation strategies program to train parents of children with intellectual disability to improve their resilience and cognitive flexibility. As a result, planning to emotion regulation strategies training plays an important role in resilience and cognitive flexibility in mothers of children with intellectual disability. والدین کودکان کم‌توان ذهنی در تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری شناختی با چالش‌های خاصی مواجه هستند و به آموزش و برنامه‌ریزی نیاز دارند. پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان تاثیر آموزش راهبردهای تنظیم هیجان بر تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری شناختی مادران کودکان کم‌توان ذهنی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران کودکان کم‌توان ذهنی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1402-1401 می‌شد. نمونه شامل 32 مادر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس از مدارس استثنایی انتخاب شدند. آنها با روش تصادفی به دو گروه 16 نفری تقسیم و در یکی از گروه‌های آزمایش و گروه کنترل جایگزین شدند. تمام آزمودنی‌ها مقیاس تاب‌آوری (کانر-دیویدسون، 2003) و پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی (دنیس و وندروال، 2010) را به عنوان پیش‌آزمون تکمیل کردند. گروه‌ آزمایش به مدت 8 جلسه در برنامه آموزش راهبردهای تنظیم هیجان شرکت کرد اما گروه کنترل از برنامه رایج مدرسه استفاده کرد. برای تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل کواریانس تک‌متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش راهبردهای تنظیم هیجان به‌طور معناداری بر تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری شناختی مادران کودکان کم‌توان ذهنی تاثیر داشت (0/001>P). نتایج حاکی از آن بود که این برنامه برای بهبود تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری شناختی این مادران مفید و موثر بود. در نتیجه برنامه‌ریزی برای آموزش راهبردهای تنظیم هیجان نقش مهمی در تاب‌آوری و انعطاف‌پذیری شناختی مادران کودکان کم‌توان ذهنی دارد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18934_d319cdfe041be2eda6d6944c3b30c81e.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Causal Modeling of Post-Traumatic Stress Disorder Based on Posttraumatic Growth and Sense of Coherence with Mediating Role of Feelings of Loneliness in Women Affected by Husband's Marital Infidelity مدل‌یابی علّی استرس پس از سانحه بر اساس رشد پس از آسیب و احساس انسجام با نقش میانجی احساس تنهایی در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی از سوی شوهر 84 96 18935 10.22034/jmpr.2024.62712.6315 FA مریم عباس پور گل سفیدی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، واحد نائین، دانشگاه آزاد اسلامی، نائین، ایران. شهناز خالقی پور دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاد اسلامی، نایین، ایران. Journal Article 2024 07 29 The purpose of the present study was to investigate Causal modeling of post-traumatic stress disorder based on posttraumatic growth and sense of coherence with mediating role of feelings of loneliness in women affected by husband's marital infidelity. This was descriptive-correlation research. The statistical population was all women affected by husband's marital infidelity who referred to counseling centers and psychological services in Isfahan city in the spring of 2024. The sample size was selected and with convenience sampling of 300 women. Data collection tools include the revised civilian Mississippi scale for PTSD (RCMS) of [1]Norris and Perilla (1996), posttraumatic growth inventory (PTGI) of Tedeschi and Calhoun (1996), sense of coherence questionnaire (SOCQ) of Flensborg-medsen (1993) and University of California, Los Angeles- loneliness scale, version 3 (UCLA LS3) of Russell (1996). Data were analyzed using Pearson correlation and structural equations modeling. The results showed direct effect posttraumatic growth and sense of coherence were significant on post-traumatic stress disorder. Also, the results showed that feelings of loneliness had a mediating role in relationship between posttraumatic growth and sense of coherence with post-traumatic stress disorder. Based on the results of this research, it is suggested that the relationship between these variables should be taken into consideration in interventions post-traumatic stress disorder in affected by husband's marital infidelity. هدف از پژوهش حاضر بررسی مدلیابی علّی استرس پس از سانحه بر اساس رشد پس از آسیب و احساس انسجام با نقش میانجی احساس تنهایی در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی از سوی شوهر بود. روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری کلیه زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی از سوی شوهر مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر اصفهان در بهار سال 1403 بودند. حجم نمونه با روش نمونه‌‏گیری در دسترس 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌های پژوهش شامل مقیاس اختلال استرس پس از سانحه شهروندان (RCMD) نوریس و پریلا (1996)، سیاهه رشد پس از آسیب (PTGI) تدسچی و کالهون (1996)، پرسشنامه احساس انسجام (SOC) آنتونووسکی (1993)، مقیاس احساس تنهایی-نسخه سوم (UCLALS3) راسل (1996) بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم رشد پس از آسیب و احساس انسجام بر استرس پس از سانحه معنادار بود. همچنین نتایج نشان داد که احساس تنهایی در رابطه بین رشد پس از آسیب و احساس انسجام با استرس پس از سانحه نقش میانجی و معنادار دارد(0/01>p). بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاد می‌شود که رابطة بین این متغیرها در مداخله‌های مرتبط با استرس پس از سانحه زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی از سوی شوهر مورد توجه قرار گیرد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18935_79eca3b511de1beb1846f82eef33e377.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 The Relationship between Meaning in Life and Psychological Well-Being Among University Students: Mediating Role of the Psychological Capital رابطه بین معنا در زندگی و بهزیستی روانشناختی در دانشجویان: نقش میانجی سرمایه روانشناختی 97 107 18936 10.22034/jmpr.2024.63739.6447 FA سارا کاس پور کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. مصطفی زارعان استادیار، روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2024 09 28 Psychological well-being is one of the most important indicators in evaluating people's psychological health which can be influenced by different factors. The purpose of this study was to investigate the mediating role of psychological capital in the relationship between meaning in life and psychological well-being in university students. This is a descriptive correlational research which was done by the method of structural equation modeling. The statistical population of this study was the students of University of Tabriz in the first three months of 1402. In this study, 240 people participated in an online survey using available sampling method. In order to collect data, Steger's Meaning of Life Questionnaire (MLQ), Riff's Psychological Well-Being Questionnaire (RSPWB) and Luthans's Psychological Capital Questionnaire (PCQ) were used. The results showed that the proposed model has a good fit. The results of the bootstrap test showed that the direct effect of meaning in life on psychological well-being (β=0.364) and psychological capital (β=0.753) was significant, and the direct effect of psychological capital on psychological well-being (β=0.494) was significant (P>0.05). Also, the results showed that psychological capital had a partial mediating role between meaning in life and psychological well-being (β=0.372) (P<0.05). In general, it can be concluded that meaning in life has been effective in improving the psychological well-being of students both directly and through the promotion of psychological capital components. بهزیستی روانشناختی یکی از مهمترین شاخص‌ها در ارزیابی سلامت روانشناختی افراد است، که می‌تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش میانجی سرمایه روانشناختی در رابطه بین معنا در زندگی با بهزیستی روانشناختی در دانشجویان بود. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است که به روش مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این مطالعه دانشجویان دانشگاه تبریز در سه ماه اول سال 1402 بودند. در این مطالعه 240 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس در یک نظرسنجی آنلاین شرکت کردند. به منظور جمع آوری داده‌ها از پرسشنامه معنای زندگی استیگر و همکاران (MLQ)، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (RSPWB) و پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (PCQ) استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که اثر مستقیم معنا در زندگی بر بهزیستی روانشناختی (0/346= β) و سرمایه روانشناختی (0/753= β) معنادار بود، همچنین اثر مستقیم سرمایه روانشناختی بر بهزیستی روانشناختی (0/494= β) معنادار بود (0/05>P). همچنین نتایج نشان داد که سرمایه روانشناختی در بین معنا در زندگی و بهزیستی روانشناختی (0/372=β) نقش میانجی جزئی داشت (0/05>P). در مجموع می‌توان نتیجه گرفت که معنا در زندگی هم به صورت مستقیم و هم به واسطه ارتقاء مولفه‌های سرمایه روانشناختی بر بهبود بهزیستی روانشناختی دانشجویان موثر بوده است.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18936_2eaf370990c7a43984a4562f1b2ddb71.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Investigating the Scientometric Characteristics and Publication Trends of Retracted Psychology Documents in the Web of Science بررسی ویژگی‌ها علم سنجی و روند انتشاراتی مدارک سلب اعتبار شده حوزه روان‌شناسی در پایگاه استنادی وب آوساینس 108 126 18937 10.22034/jmpr.2024.63149.6359 FA سولماز زرداری عضو هیئت ‏علمی، گروه علم اطلاعات و دانش‌‏شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. فهیمه خانزاده دانشجوی کارشناسی‌ارشد علم‌سنجی، گروه علم اطلاعات و دانش‏‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2024 08 30 Retraction is a necessary method for correcting scientific texts and informing audiences about significant errors in scientific publications. The aim of the current study is to examine the scientometric characteristics of retracted psychology publications indexed in the Web of Science citation database and to identify their publication trends. Therefore, using a quantitative approach and survey method, 382 retracted documents in the field of psychology were studied through an advanced search in the Web of Science database, without considering a specific time period, employing a census method.Characteristics such as publication and citation trends of retracted documents in the field of psychology were identified based on the year, different writing languages, and common document types, funding agencies, and the most productive publishers and journals. Additionally, the significance of the relationship between the number of retracted documents and the scientometric indices of each journal was measured using the Spearman test. According to the obtained results , it is clear that in 2020, the highest number of retracted documents was 31. Furthermore, based on the resulted model fit to the data, this number is expected to double by 2055. Moreover, a high percentage of documents funded by the Fundamental Research Funds for The Central Universities have been retracted. Top publishers, such as Elsevier, Sage, and Wiley, along with the journal Frontiers in Psychology, have the highest number of retracted documents in the field of psychology. Additionally, the results indicate that the number of retracted documents in a journal has a significant relationship with the total number of published documents, the number of citations, and the normalized Eigenfactor. Most of these documents are published as research articles in English and are available in open access. Therefore, based on the findings of this research, it is necessary for science policymakers to continue investigating other aspects of retracted documents in the field of psychology while preventing the publication of false or misleading data in the field of psychology to avoid similar cases in the future. سلب اعتبار روشی ضروری برای تصحیح متون علمی و اطلاع‌رسانی به مخاطبان در مورد خطاهای قابل توجه رخ‌داده در بروندادهای علمی است. هدف مطالعه حاضر بررسی علم‌سنجی بروندادهای سلب اعتبار شده در حوزه روان‌شناسی نمایه شده در پایگاه استنادی وب‌آوساینس و شناسایی روند انتشاراتی آنها است. لذا با استفاده از رویکرد کمی و روش پیمایشی 382 مدرک سلب اعتبار شده حوزه روانشناسی با جستجوی پیشرفته در پایگاه وب‌آوساینس بدون درنظر گرفتن بازه زمانی خاص به روش سرشماری مورد مطالعه قرار گرفتند. ویژگی‌هایی از قبیل روند انتشاراتی و استنادی مدارک سلب اعتبار شده حوزه روان‌شناسی بر اساس سال، انواع زبان نگارش و قالب رایج انتشاراتی، حامیان مالی و پرتولیدترین ناشران و نشریه‌های مدارک سلب اعتبار شده حوزه روان‌شناسی شناسایی شده است. با توجه به نتیجه به دست آمده مشخص است که در سال 2020 بیشترین تعداد مدارک سلب اعتبار شده برابر با 31 مدرک است و با الگو برازش توانی روندی صعودی دارد که تا سال 2055 به دو برابر میزان خود می‌رسد. همچنین درصد بالایی از مدارک مورد حمایت مالی مؤسسه Fundamental Research Funds for The Central Universities سلب اعتبار شده است. علاوه بر این بر اساس یافته‌ها تعداد مدارک سلب اعتبار شده یک نشریه با مجموع تعداد مدارک منتشرشده آن، تعداد استنادها و ضریب تمرکز خودارجاعی نرمال شده رابطه معنا دارد. اغلب این مدارک در قالب مقاله پژوهشی، انگلیسی و تماماً دسترسی آزاد منتشر شده‌اند؛ بنابراین بر اساس یافته‌های این پژوهش لازم است سیاست‌گذاران علمی ضمن جلوگیری از انتشار نادرست یا نفوذ داده‌هایی غلط به پژوهش‌های حوزه روانشناسی، به بررسی بیشتر در مورد سایر ابعاد مدارک سلب اعتبار شده این حوزه ادامه دهند تا از ورود مواردی مشابه به علم جلوگیری کنند.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18937_f86dc85d7fe3c62ef6e95b0fbd9ce9c8.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Designing and Testing a Model of Some Job Outcomes of Anxious and Avoidant Organizational Attachment Styles تدوین و آزمون الگویی از برخی پیامدهای شغلی سبک های دلبستگی سازمانی اضطرابی و اجتنابی 127 137 18938 10.22034/jmpr.2024.63224.6369 FA عبدالزهرا نعامی استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. مولود هندیانی دانشجوی دکترای روانشناسی صنعتی و سازمانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Journal Article 2024 08 30 This research was conducted with the aim of designing and testing a model of the effect of anxious and avoidant organizational attachment styles on job well-being and occupational depression with the mediation of adaptive performance. The design of the current research was applied and its method was descriptive and correlational. The statistical population of the research was the employees of Ahvaz water and sewage organization. The research sample included 200 of these employees who were selected by simple random sampling. In order to collect data from organizational attachment questionnaires (Finney et al, 2020), adaptive performance (Charbonnie Voirin et al, 2010), psychological well-being in the workplace (Dagenais-Desmarais and Savoie, 2011) and occupational depression (Bianchi and Schonfeld, 2020) was used. For data analysis, structural equation modeling model, Spss-24 and Amos-24 software and bootstrap method were used. The results showed that the designed model has a good fit. Also, the findings showed that the paths of organizational attachment anxiety to adaptive performance, job well-being and occupational depression were significant at the level of 0.001. In addition, the paths of avoidant organizational attachment to adaptive performance, occupational well-being and occupational depression were significant at 0.001. Also, the results of indirect path analysis showed that adaptive performance mediated the effects of anxious and avoidant organizational attachment on job well-being and occupational depression. Therefore, it can be concluded that adaptive functioning has been able to explain the effect of anxious and avoidant organizational attachment on job well-being and occupational depression. این پژوهش با هدف تدوین و آزمون الگویی از اثر سبک های دلبستگی سازمانی اضطرابی و اجتنابی بر بهزیستی شغلی وافسردگی شغلی با میانجی گری عملکرد انطباقی انجام شد. طرح پژوهش حاضر از نوع کاربردی و روش آن توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کارکنان سازمان آب و فاضلاب شهر اهواز بودند. نمونه پژوهش شامل 200 نفر از این کارکنان بود که باروش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده‌ها از پرسشنامه های دلبستگی سازمانی (فینی و همکاران،2020)، عملکرد انطباقی (کاربانی – وارونی و همکاران،2010) ، بهزیستی روانشناختی در محیط کار (داگنایس-دمایس و ساوی،2011)و افسردگی شغلی (بیانکی و شونفلد،2020) استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از از مدل الگویابی معادلات ساختاری و نرم‌افزارهای Spss-24 و Amos-24 و روش بوت استراپ استفاده شده است. نتایج نشان دادند که الگوی طراحی شده از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین یافته‌ها نشان دادندکه مسیرهای دلبستگی سازمانی اضطرابی به عملکرد انطباقی، بهزیستی شغلی و افسردگی شغلی در سطح 0/001 معنادار بودند. علاوه بر آن مسیرهای دلبستگی سازمانی اجتنابی به عملکرد انطباقی، بهزیستی شغلی و افسردگی شغلی 0/001 معنادار بودند. همچنین نتایج تحلیل مسیرهای غیرمستقیم نشان دادند که عملکرد انطباقی اثرات دلبستگی سازمانی اضطرابی و اجتنابی بر بهزیستی شغلی و افسردگی شغلی را میانجی‌گری نمود. بنابر این می‌توان نتیجه گرفت که عملکرد انطباقی توانسته است تأثیر دلبستگی سازمانی اضطرابی و اجتنابی را بر بهزیستی شغل و افسردگی شغلی تبیین کند.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18938_5da1b9a5b0c57313bc33f1953decfa1a.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Comparing the Effectiveness of Anger Management Training and Parenting Training on Parent-Child Relationships in People with Conduct Disorder مقایسه اثربخشی آموزش مدیریت‌‌ خشم و آموزش فرزندپروری بر روابط والد-کودک در افراد مبتلا به اختلال سلوک 138 151 18939 10.22034/jmpr.2024.63243.6372 FA جمیله جان قربان دانشجوی روانشناسی عمومی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. محبوبه طاهر دانشیار، گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. شهناز نوحی استادیار، گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. عباسعلی حسین خانزاده استاد، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. Journal Article 2024 08 31 The present study was conducted with the aim of comparing the effectiveness of anger management training and parenting training on the parent-child relationship in people with conduct disorder. This research was conducted as a semi-experimental method with a pre-test-post-test design with two experimental groups and one control group. The statistical population included male students of the first year of high school with conduct disorder in the south of Tehran in the summer of 1402. 45 male students of the first year of high school are selected based on the entrance criteria and purposefully from three of the schools in the south of Tehran, and randomly divided into three groups (15 in anger management, 15 in parenting, and 15 in control group). The parents underwent parenting training of the Iranian Child and Adolescent Psychiatry Association in 8, 90-minute group sessions, and the students underwent 8, 90-minute group sessions of anger management training based on Novaka and Spivak's cognitive-behavioral approach. The tools of data collection in this research were the questionnaires of Achenbach and Rascorella's (1991) child and adolescent behavior list and Fain et al.'s (1992) parent-child relationship questionnaires. The results of Univariate one-way covariance analysis showed that both methods were effective on the parent-child relationship in adolescents with conduct disorder. But the effectiveness of parenting training on parent-child relationships was higher than anger management training. Therefore, both types of anger management training and parenting training can be used to improve parent-child relationships in people with conduct disorder. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش مدیریت خشم و آموزش فرزندپروری بر رابطه والد-فرزند در نوجوانان مبتلا به اختلال سلوک انجام شد. این پژوهش به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه گواه انجام شد. جامعه آماری شامل دانشآموزان پسر دوره اول متوسطه مبتلا به اختلال سلوک جنوب شهر تهران و مادران آن‌ها در تابستان سال 1402 بود. 45 نفر از دانش‌آموزان پسر دوره اول متوسطه بر اساس ملاک‌های ورود و به صورت هدفمند از سه مدرسه جنوب شهر تهران انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه (15 نفر گروه آزمایشی مدیریت خشم، 15 نفر گروه آزمایشی فرزندپروری و 15 نفر گروه گواه) جای‌دهی شدند. در گروه مدیریت خشم، دانش‌آموزان تحت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای گروهی آموزش مدیریت خشم مبتنی بر رویکرد شناختی رفتاری نواکا و اسپیواک قرار گرفتند. در گروه فرزندپروری مادران این دانش‌آموزان تحت آموزش فرزندپروری انجمن روان‌پزشکی کودک و نوجوان ایران در 8 جلسه 90 دقیقهای به‌صورت گروهی قرار گرفتند. ابزار جمعآوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه‌های سیاهه رفتاری کودک و نوجوان آخنباخ و رسکورلا (1991) و رابطه والد-فرزند فاین و همکاران (1992) بود. نتایج آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره نشان داد که هر دو روش بر رابطه والد-کودک در نوجوانان مبتلا به اختلال سلوک اثربخش بودند. اما اثربخشی آموزش فرزندپروری بر روابط والد-کودک نسبت به آموزش مدیریت خشم بیشتر بود. بنابراین از هر دو نوع مداخله آموزش مدیریت خشم و آموزش فرزندپروری می‌توان برای بهبود روابط والد-کودک در افراد مبتلا به اختلال سلوک استفاده کرد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18939_a6d1558d7f89ade93c5ddf592211fc8c.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 The Role of Selective Attention, Cognitive Flexibility and Self-Directed Learning in Predicting the Balance of Possible Selves in Students نقش توجه انتخابی، انعطاف‌پذیری شناختی و یادگیری خودراهبر در پیش‌بینی توازن خودهای ممکن در دانش‌آموزان 152 161 18940 10.22034/jmpr.2024.63313.6441 FA جعفر بهادری خسروشاهی استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. محمد تاره دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. Journal Article 2024 09 26 The aim of the present study was the role of selective attention, cognitive flexibility and self-directed learning in predicting the balance of possible selves in students. The descriptive research method was correlation type. The statistical population of the research was all male and female students of the second year of middle school in Tabriz city in the academic year of 2023-2024. The sample size in this research was 234 male and female students (120 female and 114 male) who were selected by multi-stage cluster random sampling. To collect data, questionnaires of possible selves (Zadshir et al., 2019), cognitive abilities (Najati, 2012), cognitive flexibility (Dennis and Vanderwaal, 2010) and self-directed learning readiness scale of Fisher et al. (2001) were used. . Data analysis was done using Pearson's correlation coefficient and multiple regression analysis simultaneously. The results of the research showed that selective attention and perception of controllability and perception of different options have a positive and significant relationship with possible selves. On the other hand, there is a positive and significant relationship between self-management, motivation and self-control of self-directed learning with possible selves, but no relationship was observed between the perception of cognitive flexibility behavior justification and possible selves. Also, the results of the regression analysis showed that self-directed learning, cognitive flexibility and selective attention are able to predict the changes of the possible selves in students. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش توجه انتخابی، انعطاف‌پذیری شناختی و یادگیری خودراهبر در پیش‌بینی توازن خودهای ممکن در دانش‌آموزان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش‌آموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهر تبریز در سال تحصیلی 1404-1403 بودند. حجم نمونه در این پژوهش با توجه به حجم جامعه، تعداد 234 نفر از دانشآموزان دختر و پسر (120 دختر و 114 پسر) بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های خودهای ممکن (زادشیر و همکاران، 1399)، توانایی‌های شناختی (نجاتی، 1392)، انعطاف‌پذیری شناختی (دنیس و وندروال، 2010) و مقیاس آمادگی یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (2001) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با روش آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش گام به گام استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که توجه انتخابی و ادراک کنترل‌پذیری و ادراک گزینه‌های مختلف با خودهای ممکن رابطه مثبت و معناداری دارد. از سویی بین خودمدیریتی، انگیزش و خودکنترلی یادگیری خودراهبر با خودهای ممکن نیز رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، اما بین ادراک توجیه رفتار انعطاف‌پذیری شناختی با خودهای ممکن رابطه‌ای مشاهده نشد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که یادگیری خودراهبر، انعطاف‌پذیری شناختی و توجه انتخابی قادرند تغییرات متغیر خودهای ممکن را در دانش‌آموزان پیش‌بینی کنند. با توجه به افزایش تکامل و پیچیدگی فرایندهای شناختی مغز انسان، باید مطالعات بیشتری در زمینه فرایندهای شناختی توجه انتخابی و انعطاف‌پذیری شناختی با توازن خودها در دانش‌آموزان صورت پذیرد. لذا طرح‌ریزی برنامه‌های مؤثر جهت ارتقا شناختی دانش‌آموزان برای بهبود خودهای آنها پیشنهاد می‌شود.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18940_5f5709f2712b4feca75abbfca05846cf.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Comparison of the Effectiveness of Existential Therapy and Cognitive Therapy Based on Mindfulness on Meta-Worry and Distress Tolerance in Adolescents with Social Anxiety Disorder مقایسه اثربخشی درمان وجودی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر فرانگرانی و تحمل پریشانی نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی 162 175 18941 10.22034/jmpr.2024.63410.6397 FA آناهیتا سلطانی دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. مهدی اکبرزاده استادیار، گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. زهرا باقرزاده گل مکانی استادیار، گروه روانشناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران. Journal Article 2024 09 10 This research was conducted with the aim of comparing the effectiveness of existential therapy and cognitive therapy based on mindfulness in coping with distress in adolescents with social anxiety disorder. The research method was semi-experimental including two experimental groups and a control group with a pre-test-post-test design and a three-month follow-up period. The statistical population of this research included all female students of the second year of middle school in Torbat Jam city in the academic year of 2023. The sample of the research was 45 students with social anxiety disorder, who were divided into two experimental groups and one control group (15 people in each group). Existential therapy in 8 sessions and cognitive therapy based on mindfulness was also implemented in 8 sessions for the experimental groups and the control group did not receive any training.The research tools were Paklak's Social Anxiety Questionnaire (1997), Simmons and Gaher's Distress Tolerance Scale (2005) and Wells and Davis' Anxiety Scale (1994). The data were analyzed using repeated measures analysis in SPSS software version 25. The results showed that both interventions had a significant effect on reducing anxiety and increasing distress tolerance of adolescents with social anxiety disorder. The follow-up phase was stable (P<0.05). The results of Tukey's follow-up test showed that cognitive therapy based on mindfulness had a greater effect on reducing anxiety and increasing emotional distress tolerance (0.05). Based on the findings of the research, it can be concluded that counselors and clinical psychologists can use existential therapy and cognitive therapy based on mindfulness as effective therapeutic approaches in the field of reducing anxiety and increasing distress tolerance of adolescents with Use social anxiety disorder. این پژوهش باهدف مقایسه اثربخشی درمان وجودی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر فرانگرانی تحمل پریشانی نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی انجام شد. روش پژوهش، نیمه تجربی شامل دوگروه آزمایشی و یک گروه کنترل با طرح پیش آزمون-پس ‌آزمون و دورة پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسط شهرستان تربت جام در سال تحصیلی 1402 بود. نمونه پژوهش تعداد 45 دانش آموز مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بود که بر اساس نمونه‌گیری هدفمند و به روش تصادفی (قرعه کشی) در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر جایگزین شد. درمان وجودی در 8 جلسه و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی نیز در 8 جلسه برای گروه‌های آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشــنامه اضطــراب اجتماعــی نوجوانــان پاکلک (1997)، مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و مقیاس فرانگرانی ولز و دیویس (1994) بود. دادهها با استفاده از تحلیــل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS نسخه 25 تحلیــل شــدند. نتایج نشان داد که هر دو مداخله تأثیر معناداری بر کاهش فرانگرانی و افزایش تحمل پریشانی نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی داشته و این تأثیر در مرحله پیگیری ماندگار بوده است (0/05>P). نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی در کاهش فرانگرانی و افزایش تحمل پریشانی هیجانی، تنظیم تلاش‌ها برای تسکین پریشانی تأثیر بیشتری داشته است (0/05>P). بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که مشاوران و روانشناسان بالینی می‌توانند از درمان وجودی و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی به عنوان رویکردهای درمانی مؤثر در زمینه کاهش فرانگرانی و افزایش تحمل پریشانی نوجوانان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی استفاده کنند.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18941_a11ce5ab485b5838ddb84647fb61b0ec.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 The Effectiveness of Treatment Based on Mentalization on Internalizing and Externalizing Disorders and Altruism of Students with Bullying Behaviors اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر اختلالات درونی‌سازی و برونی‌سازی شده و نوع‌دوستی دانش‌آموزان با رفتارهای قلدری 176 184 18942 10.22034/jmpr.2024.63425.6402 FA نیلوفر میرزا یوسف خانی کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. سمانه رستمی احمد کندی کارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه علوم و تحقیقات، تهران، ایران. Journal Article 1970 01 01 The research until today indicates that bullying occurs in every school with different degrees and intensities, which causes physical and psychological damage to the bully and the victim; therefore, the aim of this research was to investigate the effectiveness of mentalization-based treatment on internalizing and externalizing disorders and altruism of students with bullying behaviors. The research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design with a control group. The statistical population included male students with bullying behaviors aged 12 to 15 years old in Tehran's district 4 schools in the academic year 2023-2024. A number of 30 students with bullying behaviors were selected by purposeful sampling and randomly assigned to two experimental and control groups (15 people in each group). Research tools included Harter's Bullying Questionnaire (1985), Achenbach's Children's Behavioral Problems (1991) and Russian altruism (2004). Mentalization-based therapy was implemented in 10 60-minute sessions for the experimental group. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance. The results showed that the treatment based on the mentalization of students with bullying behaviors in the variables of internalized and externalized disorders (F=32.75, Eta=0.52, P<0.001) and altruism (F=12.27, Eta=0.39, P>0.001) has an effect. Based on the results of this research, it can be said that the treatment based on mentalization is effective in reducing internalizing and externalizing disorders and increasing the altruism of students with bullying behaviors, and this training can be used to improve their health and the awareness of parents, teachers, administrators and Other professionals from these tutorials can be helpful. تحقیقات تا به امروز حاکی از وقوع قلدری در هر مدرسه‌ای با درجات و شدت‌های متفاوت است که باعث آسیب جسمی و روان‌شناختی فرد قلدری کننده و قربانی می‌شود؛ لذا هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر اختلالات درونی‌سازی و برونی‌سازی شده و نوع‌دوستی دانش‌آموزان با رفتارهای قلدری بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر دارای رفتارهای قلدری 12 تا 15 سال مدارس منطقه 4 شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 بود. تعداد 30 نفر از دانش‌آموزان با رفتارهای قلدری به‌ روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه قلدری هارتر (1985)، مشکلات رفتاری کودکان آخنباخ (1991) و نوع‌دوستی روسی (2004) بود. درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی در 10 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی دانش‌آموزان با رفتارهای قلدری در متغیرهای اختلالات درونی‌سازی شده و برونی‌سازی شده (F=32/75، Eta=0/52، P<0/001) و نوع‌دوستی (F=12/27 ،Eta=0/39 ،P<0/001) تأثیر دارد. بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش می‌توان گفت درمان مبتنی بر ذهنی‌سازی بر کاهش اختلالات درونی‌سازی و برونی‌سازی شده و افزایش نوع‌دوستی دانش‌آموزان با رفتارهای قلدری اثربخش بوده و می‌توان از این آموزش جهت ارتقای سلامت آن‌ها استفاده کرد و آگاهی والدین، معلمان، مدیران و سایر متخصصان از این آموزش‌ها می‌تواند کمک‌کننده باشد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18942_601b18c04cebe143e9eca7ad125a0e47.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Comparison of the Effectiveness of Self-Healing Training and Training Based on an Emotion-Focused Therapy on Self-Blame and Trauma of Love Failure in Women and Men with the Experience of Lnfidelity مقایسه اثربخشی آموزش خودشفابخشی و آموزش مبتنی بر رویکرد هیجان‌مدار بر خودسرزنش‌گری و ضربه شکست عاطفی در زنان و مردان با تجربه خیانت همسر 185 196 18943 10.22034/jmpr.2024.63651.6430 FA شیرین اسعدی دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن. ایران. فریده دوکانه ای فرد دانشیار، گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. جواد خلعتبری دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه ازاد اسلامی، تنکابن، ایران. Journal Article 2024 09 25 The purpose of this research was to compare the effectiveness of self-healing training and training based on an emotion-focused therapy on self-blame and trauma of love failure in women and men who experienced infidelity. The present research is applied of a semi-experimental type with a pre-test and post-test design along with a control group. The statistical population of this research was all women and men with the experience of infidelity who referred to the counseling centers of the 1st district of Tehran in 2023-2024, and according to the purpose of the research, there were 45 people among them, i.e. 15 people for each group (emotion-focused therapy, self-healing and control group) were selected through simple randomness sampling method and randomly assigned to three groups. To collect information, Gilbert et al.'s self-blame questionnaires (2004) and Ross' love trauma (1999) were used. The data were analyzed by univariate and multivariate analysis using SPSS21. The results showed that both emotion-focused therapy and self-healing had a significant effect on reducing self-blame and emotional failure scores in the experimental group (P<0.05). However, there was no significant difference between emotion-focused therapy and self-healing training in the degree of influence on the variables of self-blame and emotional failure. Based on the effectiveness of these two treatments on the variables of the research, it can be concluded that both treatments can be used to affect the moderation of self-blame and the impact of emotional failure in people with the experience of infidelity. هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش خودشفابخشی و آموزش مبتنی بر رویکرد هیجان مدار بر خودسرزنشگری و ضربه شکست عاطفی در زنان و مردان با تجربه خیانت همسر بود. پژوهش حاضر کاربردی از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون به همراه گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش کلیه زنان و مردان با تجربه خیانت همسر مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 1 شهر تهران در سال 1402-1403 بودند که با توجه به هدف پژوهش از بین آنها 45 نفر یعنی 15 نفر برای هرگروه(درمان هیجانمدار، درمان خودشفابخشی و گروه گواه) به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه گمارده شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های خود سرزنشگری گیلبرت و همکاران (2004) و ضربه عشق راس (1999) استفاده شد. داده‌ها بوسیله تحلیل کواریانس تک و چند متغیره و با استفاده از نسخه‌ی 21 نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد، هر دو درمان هیجان‌مدار و خودشفابخشی بر کاهش نمرات خودسرزنشگری و ضربه شکست عاطفی گروه آزمایش تأثیر معناداری داشتند (0/05>P). با این حال، بین درمان هیجان‌مدار و آموزش خودشفابخشی در میزان اثرگذاری بر متغیرهای خودسرزنشگری و ضربه شکست عاطفی تفاوت معناداری وجود نداشت. بر اساس میزان اثربخشی این دو درمان بر متغیرهای پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که از هر دو درمان می‌توان در جهت اثرگذاری بر تعدیل خودسرزنشگری و ضربه شکست عاطفی در افراد با تجربه خیانت همسر استفاده کرد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18943_c2ddd230dacf5133876e11b6e35267cd.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Model Evaluation of Cognitive Functioning Based on Psychological Distress with the Mediating Role of the Family's Expressed Emotion in People with Schizophrenia ارائه مدل عملکرد شناختی بر اساس آشفتگی روان‌شناختی با میانجی‌گری هیجان ابراز شده‌ خانواده در افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی 197 208 18944 10.22034/jmpr.2024.63100.6349 FA سیدعلی طباطبایی مدنی دانشجوی دکترای تخصصی روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، واحد ارسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، ایران. صمد فریدونی استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، واحد ارسنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان، ایران. محبوبه چین آوه استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، موسسه آموزش عالی پیشتازان شیراز، شیراز، ایران. Journal Article 2024 08 22 The objective of the present study was the structural model of cognitive functioning based on psychological distress with the mediating role of the family's expressed emotion in people with schizophrenia. The research is applicative and the research method was correlational through structural equations modeling. The statistical population of the study included people suffering from schizophrenia who referred to Shafa and Parham rehabilitation centers in Isfahan in the spring of 2023. 240 people with schizophrenia were selected from the statistical population as the available sampling. The research instruments were ognitive Performance Evaluation Questionnaire (CPEQ), Psychological Distress Questionnaire (PDQ) and Expressed Emotion Questionnaire (EEQ). The data analysis was conducted through structural equations modeling via SPSS and Amos versions 23. The results showed that psychological distress has a significant direct effect on cognitive functioning (p < 0.05, β = -0.497) and family's expressed emotion (p <0.05, β = -0.514) of people with schizophrenia and it was able to explain 24.7 and 26.4 percent of the variance of these variables, respectively. Finally, family's expressed emotion had a significant direct effect on cognitive functioning (p < 0.05, β =-0.433) of people with schizophrenia and was able to explain 18.6% of the variance of this variable. Meanwhile, family's expressed emotion has a significant mediating role in the relationship between psychological distress with cognitive functioning in people with schizophrenia (p<0.05). Considering the significant mediating role of family's expressed emotion, it is possible to improve the cognitive function of people with schizophrenia by using effective interventions such as emotional management and regulation training that lead to improvement of family members' interactions. هدف پژوهش حاضر، الگویابی ساختاری ارائه مدل عملکرد شناختی بر اساس آشفتگی روانشناختی با میانجی‌گری هیجان ابراز شده خانواده در افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی بود. پژوهش از نوع کاربردی و روش پژوهش همبستگی به شیوه‌ مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی مراجعه‌کننده به مراکز بازتوانی شفا و پرهام شهر اصفهان در فصل بهار سال 1403 بود. از بین جامعه آماری 240 نفر به شیوه نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پرسشنامه ارزیابی عملکرد شناختی (CPEQ)، پرسشنامه آشفتگی روان‌شناختی (PDQ) و پرسشنامه هیجان ابراز شده (EEQ) بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری، به وسیله نرم‌افزار SPSS و Amos ویرایش 23 صورت گرفت. نتایج نشان داد که آشفتگی روانشناختی بر عملکرد شناختی (p<0/05 ،β = -0/497) و هیجان ابراز شده خانواده (p<0/05 ،β= -0/514) افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی دارای اثر مستقیم معنادار بوده و توانسته به ترتیب 24/7 و 26/4 درصد از واریانس این متغیرها را تبیین کند. در نهایت هیجان ابراز شده خانواده دارای اثر مستقیم معنادار بر عملکرد شناختی (p<0/05 ،β =-0/433) افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی دارای اثر مستقیم معنادار بوده و 18/6 درصد از واریانس این متغیر را تبییین کرده و در رابطه بین آشفتگی روانشناختی با عملکرد شناختی افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی نیز نقش میانجی معنادار ایفا کند (0/05>p). با توجه به نقش میانجی معنادار هیجان ابراز شده، می‌توان با بکارگیری مداخلات موثر همانند آموزش مدیریت و تنظیم هیجانی که منجر به بهبود تعاملات اعضای خانواده می‌شود، عملکرد شناختی افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی را بهبود بخشید.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18944_5652c980142f3daccd7f7e0f826148a1.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Investigating the Relationship Between Metacognitive Strategy and Problem Solving with the Role of Mediating Creative Mindsets and Divergent Thinking in Students بررسی رابطه راهبردهای فراشناختی و حل مسئله با نقش میانجی ذهنیت خلاقانه و تفکر واگرا در دانشجویان 209 219 18945 10.22034/jmpr.2024.63408.6396 FA عزت‌اله قدم‌پور استاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. 0000-0001-6814-9213 داود کاظمی فرد دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. محمد جلالوند دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران. آذین حیات پور کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران. Journal Article 2024 09 09 The present study aimed to examine the relationship between metacognitive strategies and problem solving with the role of mediating creative mindsets and divergent thinking in undergraduate students at Lorestan University. The method this research is basic in terms of its purpose and descriptive-correlational in terms of the method of collecting structural equation modeling data. The statistical population in the research included all students of Lorestan University in the academic year 2022-2023 in the number of 4439 of which 375 people were cluster randomly as a sample. In this research, problem solving inventory parker's (1997), cognition and metacognition strategies questionnaire of McInroy and Dawson (2004), creative mindset scale Karwowski (2014) and learning style inventory Kolb (1985) questionnaire were used to collected information. Data analysis use of SPSS-26 software and structural equation modeling in AMOS-24. The results show that a significant direct positive effect of metacognitive strategies on problem solving among students. Also, creative mindsets and divergent thinking the has a significant direct effect on the problem solving among students. Additionally, metacognitive strategies has a significant indirect effect on problem solving through creative mindsets (β=0.483) and metacognitive strategies has a significant indirect effect on problem solving through divergent thinking (β=0.054). The results show that creative mindsets and divergent thinking have a mediating positive and significant effect the relationship between metacognitive strategies and problem solving. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین راهبردهای فراشناختی و حل مسئله با نقش میانجی ذهنیت خلاقانه و تفکر واگرا در میان دانشجویان کارشناسی دانشگاه لرستان انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، بنیادی و از نظر نحوه گردآوری داده‌ها توصیفی- همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه لرستان در سال تحصیلی 1403-1402 به تعداد 4439 نفر بود که از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای تعداد 375 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شد. در پژوهش حاضر برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های حل مسئله پارکر (1997)، راهبردهای شناختی و فراشناختی مکاینری و داوسن (2004)، ذهنیت خلاقانه کارووسکی (2014) و سبک‌های یادگیری کلب (1985) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با بهرهگیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-26 و AMOS-24 انجام گرفت. نتایج نشان داد که راهبردهای فراشناختی بر حل مسئله دانشجویان اثر مستقیم و معنی‌داری دارد. همچنین، ذهنیت خلاقانه و تفکر واگرا نیز بر حل مسئله دانشجویان اثر مستقیم و معنی‌داری دارند. علاوه بر این، راهبردهای فراشناختی بر حل مسئله از طریق ذهنیت خلاقانه (0/483=β) و تفکر واگرا (0/054=β) اثر غیرمستقیم و معنی‌داری دارد. به طور کلی نتایج نشان داد ذهنیت خلاقانه و تفکر واگرا نقش میانجی‌گری مثبت و معنی‌داری در رابطه بین راهبردهای فراشناختی و حل مسئله دانشجویان دارند.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18945_69d42ad1c9c99ab0906296b00bc68ba6.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Comparison of Effectiveness of Treatment Based on Acceptance and Commitment and Dialectical Behavior Therapy on Pain Intensity, Blood Pressure and Behavioral Regulation of Emotions in Dialysis Patients مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیک بر شدت درد، فشار خون و تنظیم رفتاری عواطف بیماران دیالیزی 220 229 18946 10.22034/jmpr.2024.63412.6398 FA سید مجتبی عقیلی عضو هیئت گروه علمی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. مینا قاسمی کارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، گرگان، ایران. Journal Article 2024 09 09 The present study was conducted with the aim of comparing the effectiveness of acceptance and commitment therapy and dialectical behavior therapy on pain intensity, blood pressure and behavioral regulation of emotions in dialysis patients. The research method was semi-experimental with two experimental groups and a control group with a pre-test-post-test design. The statistical population was all dialysis patients referred to Hakim Teb Andrazgo Dialysis Center in Tehran in 2023. The sample size included 45 dialysis patients from the aforementioned community, who were selected by available sampling method and randomly placed in two test groups and one control group (15 people in each group). The tools included visual pain scale (VAS), Kraich and Garnevsky (2019) Behavioral Emotion Regulation Questionnaire and blood pressure device. For data analysis, multivariate covariance test was used with SPSS version 26 software. The findings showed that both treatments in the post-test stage had a significant effect on the reduction of pain intensity and blood pressure and the behavioral regulation of emotions in dialysis patients (p<0.05). Therefore, it can be concluded that psychologists and therapists can use both acceptance and commitment-based treatments and dialectical behavior therapy in their psychological interventions. To reduce the intensity of pain and blood pressure and to regulate the behavior of emotions in dialysis patients. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیک بر شدت درد، فشار خون و تنظیم رفتاری عواطف بیماران دیالیزی انجام شد. روش پژوهش نیمه تجربی به همراه دو گروه آزمایش و یک گروه گواه با طرح پیش آزمون_پس‌آزمون بود. جامعه آماری کلیه بیماران دیالیزی مراجعه‌کننده به مرکز دیالیز حکیم طب اندرزگو شهر تهران در سال 1402 بودند. حجم نمونه شامل 45 بیمار دیالیزی از جامعه مذکور بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه (هر گروه 15 نفر) جایدهی شدند. ابزارها شامل مقیاس دیداری درد (VAS)، پرسشنامه تنظیم رفتاری عواطف کرایچ و گارنفسکی (2019) و دستگاه فشار خون بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس چندمتغیره با نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون کوواریانس چندمتغیره با نرم‌افزار SPSSنسخه 26 استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که هر دو درمان در مرحله پس‌آزمون بر کاهش شدت درد و فشارخون و تنظیم رفتاری عواطف در بیماران دیالیزی تاثیر معنی‌داری داشته‌اند (0/05>p). بنابراین میتوان نتیجه گرفت که روانشناسان و درمانگران می‌توانند در مداخله‌های روانشناختی خود از هر دو درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و رفتاردرمانی دیالکتیک برای کاهش شدت درد و فشار خون و تنظیم رفتاری عواطف در بیماران دیالیزی استفاده نمایند.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18946_06b43a23279e5e2d41e5a9bd29ad9fc6.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Comparison of Effectiveness of Structural Family Therapy and Transactional Analysis Therapy on Marital Burnout in Couples with Marital Dissatisfaction مقایسه اثربخشی خانواده درمانی ساختاری و درمان تحلیل رفتار متقابل بر بی‌رمقی زناشویی در زوجین دارای نارضایتی زناشویی 230 243 18947 10.22034/jmpr.2024.63631.6427 FA محمودرضا عرب دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. علیرضا ماردپور استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. آرمین محمودی استادیار، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. Journal Article 2024 09 21 The purpose of this study was to comparison of the effectiveness of structural family therapy and transactional analysis therapy on marital burnout in couples with marital dissatisfaction. This semi-experimental study was conducted with a pretest-posttest design with control group and follow-up 2 month. The statistical population was all the couples with marital dissatisfaction of in Shiraz city in summer and autumn year 2023. Then, 150 couples with marital dissatisfaction (based on the cut-off point of 104 or less in the Enrich marital satisfaction questionnaire) with subjective sampling were introduced, and among the 150 couples examined, 60 couples were eligible by simple randomization in three groups, including the structural family therapy experimental group (20 couples), transactional analysis therapy experimental group (20 couples) and control group (20 couples) were included. Then, experimental groups underwent structural family therapy (10 sessions 90 minutes) and transactional analysis therapy (10 sessions 90 minutes). After the completion of the therapy sessions, the post-test phase and 2 months after the completion of the therapy sessions, the follow-up phase was performed on all three groups. To collect data Enrich marital satisfaction questionnaire of Fowers & Olson (1989) and marital burnout questionnaire of Pines (2003). Analysis of variance with repeated measures with SPSS software version 28 was used for data analysis. The results showed that both interventions in the post-test and follow-up stage had a significant effect on physical burnout (F=22.410, sig=0.001), emotional burnout (F=4.736, sig=0.001). , had psychological burnout (F=6.508, sig=0.001) and total score marital burnout (F=18.636, sig=0.001) (P<0.05). The results showed that both interventions had a significant effect on marital burnout (P<0.05). In addition, the results of Bonferroni post hoc test showed that structural family therapy is more effective than transactional analysis therapy on marital burnout (P<0.05). Based on the results of the present study, it can be said that structural family therapy and transactional analysis therapy can be used as a treatment method to on marital burnout in couples with marital dissatisfaction and priority of use in in reduction marital burnout is with structural family therapy due to the fact that the symptoms of couples' marital problems are better understood when they are evaluated in the context of the family's interactive pattern. هدف از پژوهش حاضر بررسی مقایسه اثربخشی خانواده‌‏درمانی ساختاری و درمان تحلیل رفتار متقابل بر بی‌رمقی زناشویی در زوجین دارای نارضایتی زنا‌شویی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی زوجین دارای نارضایتی زناشویی شهرستان شیراز در تابستان و پاییز سال 1402 بودند. سپس تعداد 150 زوج دارای نارضایتی زناشویی (بر اساس نقطه برش 104 و کمتر در پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ) به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند که از بین 150 زوج مورد بررسی تعداد 60 زوج واجد شرایط به صورت تصادفی ساده در سه گروه شامل گروه آزمایشی خانواده‏‌درمانی ساختاری (20 زوج)، درمان تحلیل رفتار متقابل (20 زوج) و گروه کنترل (20 زوج) قرار گرفتند. سپس گروه‌ آزمایش اول تحت 10 جلسه 90 دقیقه‌ای خانواده‏درمانی ساختاری و گروه آزمایش دوم تحت 10 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان تحلیل رفتار متقابل قرار گرفتند. پس از اتمام جلسات درمانی، مرحله پس‌آزمون و 2 ماه بعد از اتمام جلسات درمانی، مرحله پیگیری بر روی هر سه گروه اجرا شد. از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ فاورز و السون (1989) و پرسشنامه بی‌‏رمقی زناشویی پاینز (2003) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. پس از اتمام جلسات درمانی، مرحله پس‌آزمون و 2 ماه بعد از اتمام جلسات درمانی، مرحله پیگیری بر روی هر سه گروه اجرا شد. از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ فاورز و السون (1989) و پرسشنامه بی‌‏رمقی زناشویی پاینز (2003) به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. ‌برای تحلیل داده‌های به‌ دست‌آمده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با نرم افزار SPSS نسخه 28 استفاده شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور در مرحله پس‌آزمون و پیگیری اثربخشی معناداری بر بی‌رمقی جسمی (F=22/410 ،sig=0/001)، بی‌رمقی عاطفی (F=4/736 ،sig=0/001)، بی‌رمقی روانشناختی (F=6/508 ،sig=0/001) و نمره کل بی‌رمقی زناشویی (F=18/636 ،sig=0/001) داشته است (0/05>P). نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که خانواده‌‏درمانی ساختاری اثربخشی بیشتری نسبت به درمان تحلیل رفتار متقابل بر کاهش بی‏‌رمقی زناشویی دارد (0/05>P). بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می‏‌توان گفت که خانواده‏درمانی ساختاری و درمان تحلیل رفتار متقابل می‌‏توانند به عنوان شیوه‌های درمانی مناسب برای کاهش بی‌‏رمقی زناشویی در زوجین دارای نارضایتی زناشویی در مراکز مشاوره خانواده به کار برده شوند و تقدم استفاده در کاهش بی‌رمقی زناشویی زوجین اینکه نشانه مشکل زناشویی زوجین زمانی که در بافت الگوی تعاملی خانواده ارزیابی شود بهتر قابل درک است، با خانواده‏‌درمانی ساختاری است.‌

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18947_925e583be8b2847959d9f4e5442a99db.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Comparison of the Effectiveness of Cognitive-Behavioral Couple Therapy and Couple Emotional Focused Therapy on Covert Relational Aggression in Couples with Marital Conflicts مقایسه اثربخشی زوج‏ درمانی شناختی-رفتاری و زوج‌‏درمانی هیجان مدار بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در زوجین دارای تعارضات زناشویی 244 259 18948 10.22034/jmpr.2024.63632.6429 FA شیرین بشیری دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. نسرین باقری استادیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. افسانه طاهری استادیار، گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. 0009-0002-7884-2550 Journal Article 2024 09 22 The purpose of this study was to comparison the effectiveness of cognitive-behavioral couple therapy and couple emotional focused therapy on covert relational aggression in couples with marital conflicts. The method of this quasi -experimental study with pre-test and post-test design was unequal with the control group. The statistical population was all couples with marital conflicts who referred to counseling centers in district 1 of Tehran cityin year summer of year 2024. In first 45 couples with a score of 115 and above on the marital conflict questionnaire was selected and then randomly divided into 2 experimental groups (each group 15 couples) and one control (15 couples) were replaced and experimental groups underwent cognitive-behavioral couple therapy (12 sessions of 90 minutes) and couple emotional focused therapy (12 sessions of 90 minutes), but the control group received no therapy and remained in the waiting list. To collect data marital conflict questionnaire (MCQ) of Sanaee Zaker and et al (2008) and couples relational aggression and victimization scale (CRAViS) of Nelson and Carroll (2006). Data analysis was performed using SPSS-28 with analysis of variance with repeated measures and Bonferroni. The results of the study showed that of both interventions had a significant effect on covert relational aggression in couples with marital conflicts (P<0.05). In addition, the results of Bonferroni post hoc test showed that couple emotional focused therapy is more effective than cognitive-behavioral couple therapy (P<0.05). It can be concluded that that, in addition effectiveness of both therapy, the priority of use in the therapy of couples with marital conflicts is with the couple emotion-focused therapy. هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی زوج‌‏درمانی شناختی-رفتاری و زوج‌‏درمانی هیجان‌مدار بر پرخاشگری ارتباطی پنهان در زوجین دارای تعارضات زناشویی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و همراه با پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری کلیه زوجین با تعارضات زناشویی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 1 شهر تهران در تابستان سال 1403 بودند. در مرحله اول تعداد 45 زوج با نمره 115 و بالاتر در پرسشنامه تعارضات زناشویی ثنایی ذاکر و همکاران(1387) انتخاب و سپس به شیوه تصادفی ساده در 2 گروه آزمایش (هر گروه 15 زوج) و یک گروه کنترل (15 زوج) جایگزین شدند. سپس زوجین گروه‌های آزمایش تحت زوج‌‏درمانی شناختی-رفتاری(12 جلسه 90 دقیقه‌ای) و زوج‌‏درمانی هیجان‌مدار(12 جلسه 90 دقیقه‌ای) قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌‏ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از پرسشنامه تعارضات زناشویی(MCQ) ثنایی ذاکر و همکاران(1387) و مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان(CRAS) نلسون و کارول (2006) تدوین به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل داده‌‏ها از طریق نرم‌‏افزار SPSS نسخه 28 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد هر دو مداخله مذکور تاثیر معناداری بر پرخاشگری ارتباطی پنهان زوجین دارای تعارضات زناشویی داشته‌اند (0/05>P). نتایج آزمون تعقیبی بن‏فرونی نشان داد که زوج‌‏درمانی هیجان‌مدار تاثیر بیشتری نسبت به زوج‏‌درمانی شناختی-رفتاری دارد (0/05>P). می‌توان نتیجه‌گیری کرد که علاوه بر اثربخش بودن هر دو مداخله زوج‌‏درمانی، تقدم استفاده در کاهش پرخاشگری ارتباطی پنهان زوجین با تعارضات زناشویی با زوج‌‏درمانی مدار است.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18948_2588896eba57cabd807e232670b55509.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 Structural Equation Modeling of the Mediating Role of Self-Care Behaviors in the Relationship Between Mindfulness and Self-Compassion with the Psychological Distress of Dialysis Patients مدل‌یابی معادلات ساختاری نقش میانجی رفتارهای خودمراقبتی در رابطه بین ذهن‌آگاهی و شفقت به خود با پریشانی روانشناختی بیماران دیالیزی 260 273 18949 10.22034/jmpr.2024.63857.6461 FA فاطمه عبدلی آرانی دانشجوی کارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، موسسه علامه فیض کاشانی، کاشان، ایران. محمدرضا تمنایی فر دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران. Journal Article 2024 10 05 The purpose of the present study was to investigate structural equation modeling of the mediating role of self-care behaviors in the relationship between mindfulness and self-compassion with the psychological distress of dialysis patients. This was descriptive-correlation research. The statistical population of the study was dialysis patient’s Kashan city in March to July of year 2024. The sample size was selected based on Klein's model (2023) and with subjectivw sampling of 300 dialysis patient’s. Data collection tools include the Kessler psychological distress scale (K-10) of Kessler and et al (2003), the Freiburg mindfulness inventory (FMI) of Walach and et al (2006), short form of the self‐compassion scale (SF-SCS) of Raes and et al (2011) and exercise of self‐care agency scale (ESCAS) of Kearney and Fleischer (1979). Data were analyzed using Pearson correlation and structural equations modeling. Data analysis software was SPSS and AMOS version 28. Te results showed direct effect of mindfulness (β= -0.62 and sig=0.001) and self-compassion (β= -0.53 and sig=0.001) were significant on self-care behaviors. Also, the results showed that theory of mind had a mediating role in relationship between mindfulness (β= -0.50 and sig=0.001) and self-compassion (β= -0.47 and sig=0.001) with self-care behaviors. Also, the final research model had a good fit (RMSEA=0.05, p<0.05). According to the findings of this research and the importance of the role of the mindfulness and self-compassion mind in the self-care behaviors of dialysis patients, it is suggested to experts in this field to use the training of mindfulness and self-compassion to improve psychological distress in dialysis patients. هدف از پژوهش حاضر بررسی مدل‌یابی معادلات ساختاری نقش میانجی رفتارهای خودمراقبتی در رابطه بین ذهن‌آگاهی و شفقت به خود با پریشانی روانشناختی بیماران دیالیزی بود. روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش بیماران دیالیزی شهر کاشان از فروردین تا مرداد سال 1403 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین(2023) و با روش نمونه‌‏گیری هدفمند 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌های پژوهش شامل مقیاس پریشانی روانشناختی کسلر(K-10) کسلر و همکاران(2003)، سیاهه ذهن‌آگاهی فرایبورگ(FMI) والش و همکاران(2006)، فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود(SF-SCS) رائس و همکاران(2011) و مقیاس تجربه توان خودمراقبتی(ESCAS) کئرنی و فلیسچر(1979) بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد. نرم افزار تحلیل داده‌ها برنامه SPSS و AMOS نسخه 28 بود. یافته‌‏های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم ذهن‌آگاهی(0/62-=β و 0/001=sig) و شفقت به خود (0/53- =β و 0/001=sig) بر پریشانی روانشناختی معنادار بود. همچنین نتایج نشان داد که رفتارهای خودمراقبتی در رابطه بین ذهن‌آگاهی (0/50- =β و 0/001=sig) و شفقت به خود (0/47- =β و 0/002=sig) با پریشانی روانشناختی نقش میانجی و معنادار دارد. مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (0/05=RMSEA و 0/05>p). با توجه به یافته‏‌های این پژوهش و اهمیت نقش ذهن‌‏آگاهی و شفقت به خود در پریشانی روانشناختی بیماران دیالیزی استفاده از آموزش ذهن‌آگاهی و درمان مبتنی بر شفقت به خود برای بهبود پریشانی روانشناختی در این بیماران پیشنهاد می‌شود.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18949_797ed5c24e6eedeedc6582238099e8a1.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 The Structural Equation Model of Sexual Satisfaction Based on Early Maladaptive Schemas with Mediating Role of Irrational Beliefs in Women with Marital Conflict مدل‌‏یابی معادلات ساختاری رضایت جنسی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه با نقش میانجی باورهای غیرمنطقی در زنان دارای تعارضات زناشویی 274 287 18950 10.22034/jmpr.2024.63889.6463 FA پروین صادقی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. میترا نیک آمال استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مرضیه پورصالحی نویده استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2024 10 10 The purpose of the present study was to investigate structural equation model of sexual satisfaction based on early maladaptive schemas with mediating role of irrational beliefs in women with marital conflict. The present research is the correlation. The statistical population was the womens who referred to counseling clinics and psychological services in Tehran cith in year 2023. The sample size was selected based on Kline model (2023) and with convenience sampling (online method) of 431 women with marital conflict. Data collection tools included the marital conflict questionnaire (MCQ) of of Barati and Sanaee (1994), sexual satisfaction questionnaire (SSQ) of Larson and et al (1998), Young schema questionnaire – short form version 3 (YSQ-S3) of Young (2005) and irrational belief questionnaire (IBQ) of Jones (1968). Statistical analysis of data was performed using AMOS-28 software. The results showed that early maladaptive schemas (p<0.05, β = -.82) has a significant direct effect on sexual satisfaction. Finally, irrational beliefs (p<0.05, β = -.75) has a significant direct effect on sexual satisfaction and was able significant mediating role in the relationship between early maladaptive schemas and sexual satisfaction. Also, proposed model had an acceptable fitness to the data (RMSEA=0/041, p<0/05) and analyses also revealed that %93 of variance of sexual satisfaction was explained. It can be concluded that according to the significant role of irrational beliefs and early maladaptive schemas, it is possible to reduce the occurrence of sexual dissatisfaction in women with marital conflict by using effective interventions such as schema based couple therapy. هدف از پژوهش حاضر بررسی مدل‏‌یابی معادلات ساختاری رضایت جنسی بر اساس طرحواره‌های ناسازگار اولیه با نقش میانجی باورهای غیرمنطقی در زنان دارای تعارضات زناشویی بود. مطالعه حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه آماری زنان مراجعه کننده به کلینیک‌های مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران در سال 1401 بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین(2023) و با روش نمونه‌‏گیری در دسترس(شیوه آنلاین) 431 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌های پژوهش شامل پرسشنامه تعارضات زناشویی (MCQ) ثنایی ذاکر و همکاران(1387)، پرسشنامه رضایت جنسی(SSQ) لارسون و همکاران(1998)، فرم کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ نسخه سوم(YSQ-S3) یانگ(2005) و پرسشنامه باورهای غیرمنطقی(IBQ) جونز (1968) بود. تحلیل آماری داده‌‏ها با استفاده از نرم‌افزار AMOS نسخه 28 انجام گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که طرحواره‏‌های ناسازگار اولیه(0/82- =β و 0/001=sig)، بر رضایت جنسی اثر مستقیم و معنادار دارد. در نهایت باورهای غیرمنطقی(0/75- =β و 0/001=sig) بر رضایت جنسی دارای اثر مستقیم و معنادار بود و توانست در رابطه بین طرحواره‌‏های ناسازگار اولیه با رضایت جنسی نقش میانجی معنادار ایفا کند. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (0/041=RMSEA و 0/05>p) و 93 درصد رضایت جنسی ‏تبیین می‌‏شود. می‌توان نتیجه‌گیری کرد که با توجه به نقش معنادار طرحواره‌های ناسازگار اولیه و باورهای غیرمنطقی، می‌توان با به کارگیری زوج درمانی طرحوارهای‏ از بروز نارضایتی جنسی در زنان دارای تعارضات زناشویی جلوگیری کرد.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18950_a9a70fffadd03e27f7d92e8a8cb242df.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2025 01 01 The Model Structural of Internet Addiction Based on Rumination and Self-Control with Mediating Role of Perceived Stress Among Adolescents مدل‌یابی معادلات ساختاری وابستگی به اینترنت بر اساس نشخوار فکری و خودمهاری با نقش میانجی تنیدگی ادراک‌شده در نوجوانان 300 288 18973 10.22034/jmpr.2024.63950.6468 FA لیلا حاجی یوسفی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. مرجان حسین زاده تقوایی استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. فاطمه زم استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران. Journal Article 2024 10 11 The present study aims to done investigate fittness the causal-structural of internet addiction based on rumination and self-control with mediating role of perceived stress among adolescents. The research method was applied and it was descriptive-correlational type. The statistical population of this researcher was all girls adolescent who were studying in the high school in Shahriar city in academic year of 2021-2022. The according convenience sampling method, 300 people by Kline (2023) formula of was selected as samples and they were asked to fill in interne addiction test (IAT), ruminative response scale (RRS), perceived stress scale (PSS) and self-control scale (SCS). Data were analyzed using Pearson correlation and structural equation modelling with using SPSS-24 and AMOS software was investigated. Results also showed that most of the direct paths of this study were significant and indirect paths of rumination and self-control were significant through the mediating role of perceived stress on internet addiction. Also, proposed model had an acceptable fitness to the data and analyses also revealed that 65% of the variance of internet addiction is explained by rumination and self-control with mediating role of perceived stress. According to the obtained results, the managers and policy makers of the education organization can manage the internet addiction of adolescents students by providing the conditions for the growth of self-control and reducing rumination and perceived stress. پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل‌یابی معادلات ساختاری وابستگی به اینترنت بر اساس نشخوار فکری و خودمهاری با نقش میانجی تنیدگی ادراک شده در میان نوجوانان انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده‌‏ها توصیفی از نوع همبستگی می‌باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه نوجوانان دختر مشغول به تحصیل در دوره دوم متوسطه شهرستان شهریار در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. به این منظور تعداد 300 نفر از این افراد با استفاده از مدل کلاین(2023) و به روش نمونه‌‏گیری در دسترس(شیوه آنلاین) انتخاب شدند و به آزمون وابستگی به اینترنت(IAT)، مقیاس پاسخ نشخوار فکری(RRS)، مقیاس تنیدگی ادراک شده(PSS) و مقیاس خودمهاری فرم کوتاه(BSCS) پاسخ دادند. داده‌ها با ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS و AMOS نسخه 28 تحلیل شد. نتایج نشان داد که مسیرهای مستقیم این پژوهش معنادار شدند و مسیرهای غیرمستقیم نشخوار فکری و خودمهاری از طریق نقش میانجی تنیدگی ادراک شده بر وابستگی به اینترنت معنادار بود. بر اساس یافته‌‏های این پژوهش، مدل اصلاح شده از برازش مطلوبی برخوردار بود و 65 درصد واریانس وابستگی به اینترنت به ‌وسیله نشخوار فکری و خودمهاری با نقش میانجی تنیدگی ادراک شده تبیین می‏شود. با توجه به نتایج به دست آمده، مدیران و سیاست‌گذاران سازمان آموزش و پرورش می‌توانند از طریق فراهم نمودن شرایط رشد خودمهارگی و کاهش نشخوار فکری و تنیدگی ادراک شده، وابستگی به اینترنت دانش‌آموزان نوجوان را مدیریت نمایند.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_18973_1d321fa7392def2ff53c0deb086dfe64.pdf

دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 19 76 2024 12 21 Subjective Distress and Emotional Processing with Psychological Well-being in Youth رابطه پریشانی ذهنی و پردازش هیجانی با بهزیستی روانشناختی در جوانان 301 309 19016 10.22034/jmpr.2024.63459.6407 FA سعیده باباپور اقدم دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. جلیل باباپور خیرالدین استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. مرضیه علیوندی وفا دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article 2024 06 30 Background and purpose: The purpose of this research was to determine the relationship between mental distress and emotional processing with psychological well-being in young people. Research method: In terms of the purpose of this research, it is an applied type of descriptive-correlation study, and in terms of data collection, it is a field study type. The statistical population included the youth of Tabriz city. The number of samples was determined using available sampling, based on Cochran's formula (in an unlimited population), the largest number is 385 people. The tools used in this research to collect data were questionnaires of psychological distress by Kessler et al. (2002), emotional processing by Bakr et al. (2010) and psychological well-being by Rief (1989). Findings: The results showed that there is a negative and significant relationship between mental distress and psychological well-being in young people, but there is a positive and significant relationship between emotional processing and psychological well-being in young people. Conclusion: The results show that the fit of the causal model of the relationship between mental distress and emotional processing with psychological well-being in young people is confirmed. زمینه و هدف: هدف این تحقیق تعیین رابطه پریشانی ذهنی و پردازش هیجانی با بهزیستی روانشناختی در جوانان بود. روش تحقیق: این تحقیق از لحاظ هدف از نوع کاربردی، از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی و از لحاظ گردآوری داده‌ها از نوع مطالعات میدانی است. جامعه آماری شامل جوانان شهر تبریز بود. تعداد نمونه با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس، بر اساس فرمول کوکران (در جامعه نامحدود) بیشترین تعداد یعنی 385 نفر تعیین شد. ابزار مورد استفاده در این تحقیق برای گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های پریشانی روانشناختی کسلر و همکاران (2002)،‌ پردازش هیجانی باکر و همکاران (2010) و بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989) بود. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین پریشانی ذهنی و بهزیستی روانشناختی در جوانان رابطه منفی و معنی‌داری وجود دارد اما بین پردازش هیجانی و بهزیستی روانشناختی در جوانان رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد. نتیجه‌گیری: ‌نتایج نشان می‌دهد که برازش مدل علی رابطه بین پریشانی ذهنی و پردازش هیجانی با بهزیستی روانشناختی در جوانان مورد تایید است.

https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_19016_7749cb1e56bf03ed25874551d4e8d796.pdf