<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه تبریز</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی</JournalTitle>
				<Issn>2322-3340</Issn>
				<Volume>13</Volume>
				<Issue>51</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2018</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Effectiveness of Parental Group Training Based on Satir’s Family Therapy Approach on Adjustment and Iternet Addiction in Female Adolescents of Tabriz</ArticleTitle>
<VernacularTitle>اثربخشی آموزش گروهی والدین مبتنی بر رویکرد خانواده درمانی ستیر بر سازگاری و اعتیاد به اینترنت در نوجوانان دختر شهر تبریز</VernacularTitle>
			<FirstPage>207</FirstPage>
			<LastPage>229</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">8317</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>فاطمه</FirstName>
					<LastName>نعمتی سوگلی تپه</LastName>
<Affiliation>دکتری روانشناسی، استادیار گروه روانشناسی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تبریز</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2018</Year>
					<Month>02</Month>
					<Day>05</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش گروهی والدین مبتنی بر رویکرد خانواده درمانی ستیر بر سازگاری و اعتیاد به اینترنت نوجوانان دختر شهر تبریز بود. این پژوهش، نیمه آزمایشی بود و در قالب طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه گواه اجرا شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه معتاد به اینترنت شهر تبریز در سال تحصیلی 97-1396 و&lt;br /&gt;والدین آنها بود. نمونه پژوهش شامل 30 نفر از این دانشآموزان به همراه والدین آنها بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پس از همتاسازی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند. هر دو گروه قبل و بعد از مداخله و ۲ ماه بعد از مداخله به پرسشنامه های اعتیاد به اینترنت یانگ(1996 )و سازگاری نوجوانان سینها وسینگ (1993 )پاسخ دادند. گروه آزمایش ۸&lt;br /&gt;جلسه 120دقیقه ای خانوادهدرمانی گروهی دریافت کردند و گروه گواه در فهرست انتظار بود و مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکووا)مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش والدین با رویکرد خانواده درمانی ستیر به طور معنی داری موجب بهبود سازگاری و اعتیاد به اینترنت در بین نوجوانان گروه آزمایش در&lt;br /&gt;مقایسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون و پیگیری دو ماهه شده است (P&lt;0/001)بنابراین، پیشنهاد میشود مشاوران و درمانگران برای بهبود سازگاری و اعتیاد به اینترنت نوجوانان از روش خانواده درمانی مبتنی بر رویکرد ستیر استفاده نمایند. </OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">نوجوانان</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سازگاری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">اعتیاد به اینترنت</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">رویکرد خانواده درمانی ستیر</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_8317_e4e06f367d94affb710ebb5e47910a5c.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
