دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 13 51 2018 11 22 Providing a Model for Predicting Feeling of Loneliness among Daughters based on Attachment Styles of Mothers by Mediating Role of Emotion Dysregulation ارائه‌ مدل پیش‌بینی احساس تنهایی دختران بر اساس سبک‌های دلبستگی مادران با واسطه‌گری مشکلات تنظیم هیجانی 112 85 8283 FA فائزه جعفری سیاوشانی دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران احمد برجعلی دانشیارگروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، تهران، ایران (نویسنده مسئول) علیرضا کیامنش استاد تحقیق و ارزشیابی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران Journal Article 2018 01 05 پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل جهت پیشبینی احساس تنهایی بر اساس سبکهای دلبستگی مادران با واسطه گری مشکلات تنظیم هیجانی دختران نوجوان دبیرستانی انجام شد. طرح پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود. در این پژوهش جامعه آماری را دانش آموزان پایه نهم (و مادرانشان) در سال تحصیلی 96-1395 تشکیل دادهاند که در مجموع 278دانش آموز دختر و<br />مادرانشان (556نفر)مورد مطالعه قرار گرفتند. روش نمونه گیری پژوهش، روش نمونه گیری خوشه ای بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های احساس تنهایی راسل، سبک دلبستگی کولینز و مقیاس دشواریهای تنظیم هیجانی گراتز و رومر استفاده شد. همچنین بهمنظور طراحی یک مدل مناسب از تحلیل مسیر برای پیشبینی احساس تنهایی در دانش آموزان استفاده شده است. نتایج<br />پژوهش حاضر نشان داد که با افزایش سبک دلبستگی اضطرابی مادران و مشکالت تنظیم هیجانی، احساس تنهایی دختران افزایش یافته است و با افزایش سبک دلبستگی نزدیکی، احساس تنهایی کاهش یافته است. در واقع بین سبکهای دلبستگی و مشکلات تنظیم هیجانی با احساس تنهایی رابطه وجود دارد و تنها رابطه بین سبک دلبستگی وابستگی و احساس تنهایی معنی دار نبود. در نتیجه میتوان گفت که یافته های این پژوهش نشان داد که مدل پیشنهادی احساس تنهایی از برازش خوبی برخوردار است و تأثیر این ارتباط بدین اندازه است که زمینه رشد مطلوب و یا آماده سازی بستر نامطلوب برای ایجاد احساس تنهایی را در زندگی نوجوان فراهم میسازد. https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_8283_a389fd1d119601065c85b1231299a17c.pdf