<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>دانشگاه تبریز</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی</JournalTitle>
				<Issn>2322-3340</Issn>
				<Volume>13</Volume>
				<Issue>51</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2018</Year>
					<Month>12</Month>
					<Day>21</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle>Effectiveness of Group Reality Therapy in Decreasing Procrastination and Increasing Responsibility of Student</ArticleTitle>
<VernacularTitle>اثربخشی واقعیت‌درمانی به شیوه گروهی بر کاهش رفتارهای سهل انگارانه و افزایش مسئولیت‌پذیری دانشجویان</VernacularTitle>
			<FirstPage>1</FirstPage>
			<LastPage>21</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">8278</ELocationID>
			
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>فریدون</FirstName>
					<LastName>اسلامی</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده علوم انسانی، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران (نویسنده مسئول)</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>مهدی</FirstName>
					<LastName>رستمی</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده علوم انسانی، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران</Affiliation>

</Author>
<Author>
					<FirstName>نادره</FirstName>
					<LastName>سعادتی</LastName>
<Affiliation>دانشجوی دکتری مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)</Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2018</Year>
					<Month>04</Month>
					<Day>09</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی واقعیت درمانی گروهی بر کاهش سهل انگاری و افزایش مسئولیتپـذیری در دانـشجویان دختر اجرا شـد. روش پژوهـش حاضر نـیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعة آماری این پژوهش دانشجویان کارشناسی دانشگاه عالمه طباطبایی بودند که با استفاده از روش نـمونهگیری خوشهای دانشکدههای حقوق و علوم اجتماعی انتخاب و سپس از بین دانشجویان مقطع کارشناسی این دو دانشکده 100نفر که در فاصله سنی 19تا 24سال بودند انتخاب شدند. پرسشنامههای سهلانگاری و مسئولیتپذیری در مورد این 100دانشجوی دختر مقطع کارشناسی اجرا و در نهایت تعداد 24نفر از دانشجویانی که باالترین نمره را از پرسشنامه سهلانگاری و پائینترین نمره را از پرسشنامه مسئولیتپذیری کسب کرده بودند بهطور تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل که تعداد هر گروه 12نفر بود جایگزین شدند. برای اندازهگیری مسئولیتپذیری و سهلانگاری اعضای نمونه از پرسشنامه های&lt;br /&gt;سـهلانگاری تاکمن (1995)و مسئولیتپـذیری کردلو(1389)اسـتفاده شد. پـس از اجـرای پرسشنامه ها روی هر دو گروه کـنترل و آزمایش، اعضای گروه آزمایش به مدت 8 جلسه و هر جلسه بهمدت 90دقیقه در جلسات واقعیت درمانی شرکت کردند، هیچیک از اعضای گروه کنترل در جلسات واقعیت درمانی شرکت نداشتند. پس از اتمام دوره واقعیت درمانی، پرسشنامه ها مجدداً در مورد هر دو گروه اجرا شد. داده ها از طریق تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار 23-Spss تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که آموزش واقعیت درمانی، سهل انگاری را در دانشجویان کاهش و مسئولیت پذیری را در آنان افزایش میدهد.</OtherAbstract>
		<ObjectList>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">واقعیت درمانی</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">سهل انگاری</Param>
			</Object>
			<Object Type="keyword">
			<Param Name="value">مسئولیت پذیری</Param>
			</Object>
		</ObjectList>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_8278_9576dbb773976ecc7effdc130ac5c8f2.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
