دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 2 8 2008 01 21 The Comparison of Abuse Components between Runaway and Normal Girls in Tehran مقایسة مؤلفه‌های آزاردیدگی در دختران فراری و عادی شهر تهران 1 13 4351 FA هادی بهرامی احسان عضو هیأت علمی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران سحر طهباز حسین‌زاده دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت Journal Article 2015 12 28 The present research aimed at the comparison of abuse components between runaway and normal girls and for this reason 120 samples were selected from 3 groups of runaway girls chosen from shelters, girl’s students studying at third grade of high school and normal girls chosen from the parks and cultural centers of southern areas of Tehran (40 subjects in each group).  The sampling method for runaway and student groups was multistage random sampling and for the third group was accessible simple random sampling. They were all at age range of 14-25 with the education level of high school and under high school education. Researcher-made abuse scale (CHAQ) was administered on all three groups. The results showed that there were significant differences between runaway and normal groups in all components of abuse (including neglect, emotional abuse, physical and sexual abuse). Runaway girls scored significantly higher in all components of abuse. Therefore, considering the high levels of abuse experienced by runaway girls, using the most effective intervention methods, and also warning the families of negative effects of maltreatment on the mental health of their children will play an important role in reducing the negative effects of running away and prevent it from happening. پژوهش حاضر با هدف بررسی و مقایسه انواع مؤلفه­های آزار (بی­توجهی، آزار عاطفی، آزار جسمی، آزار جنسی) در دختران فراری و عادی انجام شده است. بدین منظور تعداد 120 نفر آزمودنی (40 دختر فراری انتخاب شده از مراکز نگهداری بهزیستی استان تهران، 40 دختر دانش­آموز انتخاب شده از مقطع سوم دبیرستان­های شهر تهران، 40 دختر انتخاب شده از پارک­ها و فرهنگسراهای شهر تهران) در دامنة سنی 14 تا 25 سال با تحصیلات دیپلم و زیردیپلم توسط پرسشنامة آزاردیدگی محقق ساختـه مورد بررسـی قرار گرفتـند. در این پژوهش پرسشنامة جدیـدی که حاوی بخش­هایی برای آزار عاطفی و بی­توجهی است توسط محقق ساخته و مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج پژوهش حاکی از بالاتر بودن تمامی مؤلفه­های آزاردیدگی در دختران فراری در مقایسه با دختران عادی (در سطح معناداری p<0/001 برای تمامی مولفه­های آزاردیدگی) بوده است. به این ترتیب با توجه به میزان بالای آزاردیدگیِ تجربه شده توسط دختران فراری، استفاده از مداخلات درمانی مناسب و آموزش و آگاه­سازی خانواده­ها در خصوص اثرات سوء بدرفتاری بر سلامت روانی فرزندان توسط مؤسسات مسئول، می­تواند نقش عمده­ای در کاهش اثرات سوء و پیشگیری از فرار داشته باشد. https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_4351_d2592ed78c52178f2cb5424aa455b4c1.pdf