دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 20 79 2025 09 23 Effectiveness of Moral Intelligence Training on Academic Engagement, School Burnout and Academic Self-Regulation in Procrastinating Students اثربخشی آموزش مهارت‌های هوش اخلاقی بر اشتیاق، فرسودگی و خودتنظیمی تحصیلی در دانش‌آموزان اهمال‌کار 63 75 20386 10.22034/jmpr.2023.46934.4456 FA بهمن صبا دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران عذرا غفاری نوران گروه روان‌شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران وکیل نظری گروه روان‌شناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران 0000-0002-5114-3840 Journal Article 2021 07 10 The aim of this study was to determine the effectiveness of moral intelligence skills training on the academic engagement, burnout and academic self-regulation of procrastinating students. The research method is quasi-experimental with pre-test-post-test design with control group. The statistical population of all third-grade male students in the academic year 1398-1399 was Shabestar city. The statistical sample consisted of 30 procrastinating students who was selected as a sample using the available sampling method, were randomly divided into experimental, and control groups. The experimental group received moral intelligence skills for 8 sessions. Data were collected using questionnaires of academic motivation (Fredericks, Bloomfield and Paris, 2004), academic burnout (Bresso, 1997) and academic self-regulation (Beaufard, Vesio and Laroche, 1995). Data analysis were performed using analysis of covariance with SPSS-22. The validity coefficient was calculated to be 0.73 for academic engagement, 0.78 for academic burnout questionnaire and 0.75 for academic self- regulation questionnaire. Moral intelligence skills education on decreasing of Academic burnout with the amount of effect 0.24 (p>0.05) on increasing of academic engagement with the amount of effect 0.17 (p>0.05) and Academic self-regulation with the amount of effect 0.19 (p>0.05) were significant and effective. The students' deprecation, engagement and self-regulation were changeable by using academic interventions especially moral Intelligence empowerment. These interventions in educational stages can be the base for psychological well-being in students. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی آموزش مهارت‌های هوش اخلاقی بر اشتیاق، فرسودگی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان اهمال‌کار است. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری کلیه دانش‌آموزان پسر پایه سوم متوسطه در سال تحصیلی 1399- 1398 شهرستان شبستر بودند. تعداد 30 نفر دانش‌آموز اهمال‌کار با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی 8 جلسه، مهارت‌های هوش اخلاقی را دریافت کردند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌های اشتیاق تحصیلی (فردریگز، بلومنفیلد و پاریس، 2004)، فرسودگی تحصیلی (برسو، 1997) و خودتنظیمی تحصیلی (بوفارد، وزیو و لاروشه، 1995) بود. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس با نرم‌افزار SPSS-22 استفاده شد. ضریب اعتبار بدست آمده برای پرسشنامه اشتیاق تحصیلی 0/73 و برای پرسشنامه فرسودگی تحصیلی 0/78 و برای پرسشنامه خود تنظیمی تحصیلی 0/75 محاسبه شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های هوش اخلاقی بر کاهش فرسودگی تحصیلی  با اندازه اثر 0/24 (0/05>p) ، بر افزایش اشتیاق تحصیلی با اندازۀ اثر 0/17 (0/05>p) و برخودتنظیمی تحصیلی دانش‌آموزان با اندازه اثر 0/19 (0/05>p) اثر بخش بود. فرسودگی، اشتیاق و خودتنظیمی تحصیلی دانش‌آموزان با بکارگیری مداخلات آموزشی به‌ویژه توانمندسازی مهارت‌های اخلاقی قابل تغییر بوده و این مداخلات در عرصه‌های تحصیلی می‌تواند زمینه‌ساز بهزیستی روانشناختی دانش‌آموزان باشد. https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_20386_9d5c759a039b5d21150ce430a86f70ad.pdf