دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 18 71 2023 09 23 Reflective Functioning and Social Trust: The Mediating Role of Emotion Dysregulation کنش تأملی و اعتماد اجتماعی: نقش میانجی بدتنظیمی هیجان 277 283 16943 10.22034/jmpr.2023.55430.5444 FA مهسا هونجانی کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی خانواده، پژوهشکدۀ خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. احمد عسگری‌زاده دانشجوی دکتری روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. سعید قنبری استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. Journal Article 2023 02 15 Objective: The aim of the current study was to investigate the mediational role of emotion dysregulation in the association between reflective functioning and social trust. Method: This study was descriptive-correlational and its statistical population included university students across 20 provinces of Iran. Our sample was composed of 441 university students (291 female, 150 male), who were recruited through convenience sampling. All participants completed a battery of self-report measures, including the Social Trust Questionnaire (Saffarinia & Sharif, 1392), Reflective Functioning Questionnaire (Fonagy et al., 2016), and Difficulties in Emotion Regulation Scale–Short Form (Kaufman et al., 2016). Descriptive analyses were conducted using SPSS v26, and mediation testing was carried out using PROCESS macro v4.1. Results: Correlation analyses demonstrated significant associations between all variables (p<.001). The total effect of reflective functioning on social trust was significant, as well as the direct effect of reflective functioning on emotion dysregulation, and the direct effect of emotion dysregulation on social trust (p<.001). When emotion dysregulation was entered as a mediator, the direct effect of reflective functioning on social trust did not remain significant (p>.01), while the indirect effect mediated by emotion dysregulation was significant (CI: -.061 to -.192). Conclusion: Our findings support the role of self-focused reflective functioning in the development of social mistrust. Unawareness of the mental states of oneself leads to intrapersonal and interpersonal dysregulation of emotions. In turn, belief in the untrustworthiness of others may stem from the projection of internal feelings or emotion dysregulation. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه‌ای بدتنظیمی هیجان در ارتباط میان کنش تأملی و اعتماد اجتماعی بود. روش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعۀ آماری آن شامل دانشجویان 20 استان ایران بود. نمونۀ ما متشکل از 441 دانشجو (291 زن، 150 مرد) بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان، مجموعه‌ای از پرسش‌نامۀ خودگزارش‌دهی، شامل پرسش‌نامة اعتماد اجتماعی (صفاری‌نیا و شریف، 1392)، پرسش‌نامۀ کنش تأملی (فوناگی و همکاران، 2016) و نسخۀ کوتاه مقیاس دشواری‌ در تنظیم هیجان (کافمن و همکاران، 2016) را تکمیل کردند. تحلیل‌های توصیفی با استفاده از نسخۀ 26 SPSS و آزمون میانجی‌گری با استفاده از نسخۀ 1/4 PROCESS انجام شد. یافته‌ها: تحلیل همبستگی، ارتباط معناداری را بین تمامی متغیرها نشان داد (0/001>p). اثر کلی کنش تأملی بر اعتماد اجتماعی، اثر مستقیم نقص در کنش تأملی بر بدتنظیمی هیجان و اثر مستقیم بدتنظیمی هیجان بر اعتماد اجتماعی معنادار بودند (0/001>p). هنگامی که بدتنظیمی هیجان به‌عنوان میانجی‌گر وارد شد، اثر مستقیم کنش تأملی بر اعتماد اجتماعی معنادار باقی نماند (0/001>p)، درحالی‌که اثر غیرمستقیم به‌واسطة بدتنظیمی هیجان معنا‌دار بود (0/061- تا   0/192- :CI). یافته‌های ما از نقش کنش تأملی معطوف به خود در شکل‌گیری بی‌اعتمادی اجتماعی حمایت می‌کند. ناآگاهی از حالات ذهنی خود به بدتنظیمی درون‌فردی و بین‌فردی هیجانات منجر می‌شود. از سوی دیگر، ممکن است باور به قابل اعتماد نبودن دیگران از فرافکنی احساسات درونی و بدتنظیمی هیجان نشأت گیرد. https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_16943_ac56808e71774f198cec1a7e8b5a9943.pdf