دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 18 70 2023 07 23 The Effectiveness of Emotional Self-Regulation Training on Reducing Bullying Behaviors of Male Secondary School Students اثربخشی آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کاهش قلدری دانش‌آموزان پسر مدارس دوره دوم متوسطه 41 48 13663 10.22034/jmpr.2023.13663 FA سید عدنان حسینی استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. رحیم بدری گرگری استاد، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. Journal Article 2020 09 13 The aim of this study was to investigate the effectiveness of emotional self-regulation training on reducing bullying behaviors of male high school students in Sanandaj. The research method was quasi experimental with pre-test, post-test and control group and Patchin and Hindoja (2011) bullying scale was used as a research tool. For sampling, first a school was selected by cluster random sampling and 40 students with the highest bullying behavior were identified and then randomly assigned to an experimental and a control group. In the practical phase of the study, the emotional self-regulation training program was presented to the experimental group in 10 sessions of 75 minutes for 5 consecutive weeks (two sessions per week), while the control group was not exposed to any intervention. Data analyzed using covariance test. Results showed a significant effectiveness of emotional self-regulation training on reducing bullying behavior of students in experimental group both in the experimental and follow-up stages (P <0.05). Based on these findings, it is suggested that emotional self-regulation trainig be included in anti-bullying programs in schools as an effective intervention for reducing bullying behaviors among students. هدف‏ پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کاهش رفتار قلدری دانش‌آموزان پسر مدارس دولتی دوره دوم متوسطه شهر سنندج بود. روش تحقیق در این مطالعه از نوع نیمه‏ آزمایشی با طرح پیش‏آزمون-پس‏آزمون و گروه گواه بود و از مقیاس قلدری پاتچین و هیندوجا(2011) به‏عنوان ابزار پژوهش استفاده گردید. برای نمونه‌گیری ابتدا به شیوه تصادفی خوشه‌ای یک مدرسه انتخاب و 40 نفر دانش‌آموز با بالاترین نرخ رفتار قلدری در آن مشخص گردیده و سپس به‌صورت جایگزینی تصادفی در2 گروه 20 نفری(یک گروه آزمایشی و یک گروه‏ گواه) گمارده شدند. در فاز عملی تحقیق، برنامه آموزش خودتنظیمی هیجانی طی 10 جلسه‏ 75 دقیقه‏ای و در مدت 5 هفته‏ی متوالی (هر هفته دو جلسه) به گروه آزمایشی ارائه گردید، درحالی‏که گروه گواه در معرض هیچ مداخله‏ای قرار نگرفت. داده‏های به‌دست‌آمده با آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها حاکی از اثربخشی معنی‌دار برنامه آموزش خودتنظیمی هیجانی بر کاهش رفتار قلدری دانش‌آموزان گروه آزمایشی هم در مرحله آزمایش و هم در مرحله پیگیری بود(0/05>P). با عنایت به این یافته‌ها پیشنهاد می‌شود آموزش خودتنظیمی هیجانی به‌عنوان مداخله‌ای مؤثر در کاهش رفتارهای قلدری در میان دانش‌آموزان، جزو برنامه‌های ضد قلدری در مدارس قرار گیرد. https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_13663_9ce8b2554a5d5c7ba6e5b7f6775819ca.pdf