دانشگاه تبریز فصلنامه پژوهش های نوین روانشناختی 2322-3340 15 57 2020 06 20 Structural Relations between Psychological Capital and Life Expectancy through Mediating of Life satisfaction and Quality of Life Components in middle aged People روابط ساختاری سرمایه روان شناختی و امید به زندگی با میانجی­‌گری مولفه‌های کیفیت و رضایت از زندگی میانسالان 181 202 10897 FA غلامحیدر نیکخو دانشجوی دکتری روان­شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. خلیل اسماعیل پور دانشیار گروه روان­شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه تبریز، ایران. منصور بیرامی استاد گروه روان­شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه تبریز، ایران. تورج هاشمی استاد گروه روان­شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان­شناسی، دانشگاه تبریز، ایران. Journal Article 2019 03 03 Abstract<br />Aim: This study aimed to investigate the structural relations of psychological capital with the quality and life satisfaction components on life expectancy.<br />Method: In this study, 744 middle aged people (equally in both sexes) were selected using the method of correlation. Data was collected using the scales of life expectancy (LES), quality of life (WHOQOL-BREF), psychological capital questions (PCQ) and life satisfaction (SWLS). To analyzing the structural relations, the structural equation modeling (SEM) was used.<br />Results: The results showed that psychological capital variables affecting the weight with the factors of quality of life and life satisfaction with the factor of direct and indirect effect of 0/69 explained the life expectancy variable of 0/48 out of total Variance belonging to middle aged people (p<0/001). In general, analyzing data showed that the measured model was acceptable.<br />Conclusion: Effect of psychological capital has positive and significant role in life expectancy’s changes with quality and life satisfaction factors. Accordingly, the more the quality of life and life satisfaction in the variable of psychological capital, the more is the life expectancy in middle aged people. هدف : هدف تحقیق بررسی روابط ساختاری سرمایه روان شناختی با میانجی گری مولفه های کیفیت زندگی و رضایت زندگی بر میزان امید به زندگی میان سالان بود.<br />روش:در این پژوهش با استفاده از روش همبستگی، اعضای نمونه از بین جامعه میان سالان استان آذربایجان غربی (536218=N )، به تعداد 744 نفر میانسال (به طور مساوی از هر دوجنس) با استفاده روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ‌داده‌ها با استفاده از مقیاس‌های اندازه گیری امید به زندگی (LES)، کیفیت زندگی (WHOQOL-BREF)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (PCQ)و رضایت از زندگی(SWLS) جمع آوری شد. برای تحلیل روابط ساختاری از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شده است.<br />یافته ها: یافته ها نشان داد: متغیر سرمایه روان شناختی با میانجی گری مولفه های کیفیت زندگی ورضایت از زندگی با اثرات کل (اثرات مستقیم و غیر مستقیم) 69/0 توانست 48/0 از کل واریانس (تغییرات) متغیر نهایی امید به زندگی میانسالان را تبیین کند(001/0p<).بطورکلی، تحلیل داده‌ها نشان داد که مدل اندازه‌گیری شده از برازش قابل قبولی برخوردار است .<br />نتیجه گیری : آن جا که سرمایه روان شناختی با میانجی‌گری مولفه‌های کیفیت زندگی و رضایت زندگی تاثیر مثبت و معناداری در تغییرات امید به زندگی میانسالان دارند. براین اساس، هر چه میزان کیفیت زندگی و رضایت از زندگی در اثر متغیر سرمایه روان شناختی افزایش یابد، میزان امید به زندگی میان سالان ارتقاء خواهد یافت. https://psychologyj.tabrizu.ac.ir/article_10897_056fce808fb8788e592f042530576b23.pdf